Sevdiğini söylediğin veya söylemediğin için pişman oldun mu?

Mütedeyyin, seçici ve kısıtlı bir arkadaş çevrem vardır. Boş insanlarla ve boş lakırtı yapan, hayatı boş yaşayan insanlarla çevre edinmek. Ne ben onların hayatına ayak uydurabilirim. Ne de onlar benim hayatıma ayak uydurmak istemezler.

Sosyal hayatta kız arkadaşım yoktur ve muhabbet etmem. Aşk ve gönül işleri ince bir çizgidir. Farkında olmadan ya gönül verirsin ya da Gönül alırsın. Daha kötüsü karsiliksiz kalması, bi-haber olması.

Endişem her daim odur. Karşı tarafı konuşmadan, gözünle görmeden, gözünle süzmeden, bakışlarında ki samimiyeti kalbine ılık ılık almadan bilemezsin. Görmek ve tanımak icap eder.

Bu zamana kadar yapmadığım bir şey. Bu sebepten dolayı Görücü usulü evlendim ve sonrası hüsran oldu. Yani boşandım. Görücü usulü ile evlenmekten pişman değilim. Kişi kendini bilir ise anlaşmak kolaydır.

Dedim ya bazı kriterler vardır kısacası iş kalpte biter. Kalbinde görmesi icap eder o vakit.

O yüzden bu soru benim için Yanıtsız aslında. Ama bildiğim, tanıdığım o da beni görüp konuştuğum olduğunda açıkçası çekinmem, kaybedecek neyimiz var ki şu kısacık ömür de.

Niyet halis olduktan sonra bir isteğimizin, kırık dökük lisanı hal ile istemişiz çok mu?

Sevgimi belli ederim her zaman sevdiğim insana karşı seni seviyorum kelimesini kullanmaktan çekinmem evet oldu zamanında sevdiğimi belirtiğim ama değmezmiş dediğim birileri o kadar değer vermeseydim dediğim birileri olan oldu her şey birer tecrübe neden yaptım diye kendimi sorgulamıyorum çünkü istediğim için yapmışım demekki o anda onu yapmak daha mantıklı gelmiş böyle böyle hayat da tecrübeleneceksin yanlış yapa yapa doğruyu bulacaksın