Kırgın ya da üzgün olduğunuzda, nasıl teselli bulursunuz?

Züğürt tesellisine ihtiyacım yok benim bir teselli aramam. Acımı kabullenip öpüp başıma koyarım. Kırgın olduğumda bana sorulana kadar neler olduğunu cevap vermem ama aşırı sevdiğim bir insansa dayanamayıp kırgınlığı sonlandırırım. Üzgün olduğumda ise kimse bilmez. Kendi iç dünyamda düşünmek bana daha mantıklı geliyor.

Bugün içimde bir boşluk olduğunu hissettiğim anlardan yine bir tanesiydi ağlamamak için çok direndim tabi ağlamak insanın güçsüz olduğu anlamına gelmez aksine ağlamazsan işte o zaman güçsüzsün çünkü sevgiye muhtaçsındır ama hani en çok değer verdiklerin kırgınlıklar bitti sanarken hiç beklemediğin bir hamle yapar ya nefes alamazsın sesiz sedasız köşene çekilmek istersin çünkü anlarsın ki zaten kalabalıklar içinde yanlızsın hayat bunu sana tekrar hatırlatır alışmışım artık hep düşünürüm belki kendi kendimi teselli ediyorum belkide her parçalandığımda istemsizce bunları düşünüyorum seni diyorum üzen bu olayların aslında ne kadar içındesin istesen henüz başlamadan bile uğrayacağını bildiğın için aslında son verebileceğin daha kaç hüsran yaşaycaksın ama Olsun daha kötülerinide görmedin mi seni mutlu eden ya da üzen ne varsa birer tecrübe değilmi yaşanması gerekti yaşandı önüne bakmalısın bugün kırıldıklarını belki hiç unutamayacaksın zaten şuana kadar hiç unutmadın ama en azından artık kırıldığın kişilerin kırıldığın olayların hayatının neresine koyacağını biliyosun unutma bu hayal kırıklıkları seni ne kadar yıpratsada günü gelicek üzüldüğün bu olayları iyiki yaşadım diyebiliceksin çünkü görüceksin bu sayede doğruyu yanlışı ayrıt etmişsin büyümüşsün

Gerçekten çok üzgün olduğumda ya da kırgın uyuyorum. Sadece uyumak istiyorum çünkü inan teselli gelmiyor benim aklıma. Ve sonsuza kadar falan susmal istiyorum. Kimseyle konuşmadan.

ben realist bir kadınım evet kırıldığım üzüldüğüm zamanlar oluyor ama teselliyle kendimi avutmak yerine gözyaşlarımı silip daha ayağa kalkıyorum daha sağlam basarak yürüyorum.