Neden Kadınlar Erkeklere Göre Her Şeyi Daha Detaylı Düşünür... ?

Günaydın ; Gününüz güzel geçsin...
Ancak kimi zaman yinede sizin uykularınızı alıp kaçıran şeylerden vazgeçemezsiniz değil mi yinede... Her şeyin üstünde tuttukları, en çok özledikleri evlilik olgusu ile ve onun aracılığıyla korkunç bir yıldırımın çarpması gibi hakikatin ve bilginin içine savrulacak, aşkın ve utancın çelişkisini göreceksinizdir... Hazzı, teslimiyeti, görev sorumluluğunu, merhameti...

Hakikatte oluşan ise, kendi dengini arayan bir ruhun kördüğüm olması... Kadınların böyle bir bilmecenin çözümüne, ya da böyle bir çözümün bilmecesine nasıl ulaştıklarını ve bu sırada zıvanadan çıkmış zavallı ruhlarında ne kadar ürkütücü ve derinlere uzanan şüphelerin canlandığını en bilge insan sarrafının merhametli merakı bile tahmin etmeye yetmez... Ardından gelen, tıpkı daha önceki gibi aynı derin sessizlik: Çoğunlukla kendine karşı bir suskunluk ve kendi gözlerinin içine bakamamazlık...
Değerli arkadaşım @bayankalem... Ancak oldukça neşemizi muhafaza ederek, bir Müzeyyen Senar armağan edelim, sabah sabah kulaklarımızın pasını alıp götüren, birlikte söyleyince ne de hoş eder insanı... Sadece hisleri öyle derin bir kadının sesi ile anlam kazanan...

Nihansın dideden ey mest-i nazım
Bana sensiz cihanda can ne lazım
Benim sensin felekte çare sazım
Bana sensiz cihanda can ne lazım...
https://www.youtube.com/watch?v=YxRznYN6GCk

Ne mutlu... Oldukça tebessüm ettim... İnsanın kendine dayanabilmesi ve boşluğa düşmemesi için kendini gerçekten sevmesi gerekli... Birini çok içselleştirince onun için de dua ediyorum...
'' İnsanların çok daha mutlu olduğu zamanlardaki veya duyguların daha gerçek yaşandığı, kıymetli olduğu yıllar... '' ben arıyorum halen vazgeçmeden, öylesi zamansız dakikaları... Umudumu da kaybetmeden...
Ve belki de ararken yaşadığım heyecanı, belki de bulduğumda ne kadarını yaşarım, inanınız bilmiyorum... Yinede vazgeçmeyiniz... Haydi şimdi lütfen ayağa kalkın, ve gözlerinizin içine, öylesi derince bakınız...'' Bugün '' kendinizi unutmadığınızın farkında olun istiyorum sadece... Biliyorsunuz belki bugün '' son '' günümüz... Lütfen ön yargılı olmayınız ve, neşeli şeyler kurgulayalım... Ki sizde yaşamı akışına bırakırken ki tebessümü hatırlattınız bana..., Evgeny Grinko ' nun - Valse parçasındaki gibi merdivenleri adımlasın ruhunuz... Ruhunuz çok iyi hissedecektir... Oysa buna herşeyden çok ihtiyacımız var...

Kimi zaman farkında dahi değiliz...
Shakespeare, Romeo nun içinden Jüliet ' e çok hoş anımsatır bunu...
'' Hiç kuşkum yok, bu çekilen acılar... İleride konuşacağımız tatlı anılar olacak... '' derken...
Sizi üzmek istemediğimi lütfen farkediniz, sadece sizden hissettiklerim kimi vakit oldukça karanlık... Kimi vakit ise gözlerimi alamamacasına parlak...
Yalnız takdir etmem gerekir ki, bu yerde bana iyi gelen, oysa hiç te artık düşlerimde dahi pek kanaat etmediğim nadir bir insansınız...
Ne dersiniz, yormayalım kendimizi, bırakalım hayatımıza eşlik etmek isteyenler bizimle gelsin... Siz öyle dememiş miydiniz, artık kartları açık oynuyoruz... Peki ya, ne vakit açmalı, bu denli zamansızlığın içinde iken... Siz tarifleyiniz, ben yapabilirim belki de bu çok şekerli pastayı...
Aslında ben size sadece '' sizi '' hatırlatıyorum... İçinizde bir yerlerde olan '' siz '' i...
Umutlarınızın yeşermesi için... Dinleyiniz...
Belki benden size düşününce rahatlamanıza, ruhunuzun nefes almasına sebep, bir hatıra kalır...
https://www.youtube.com/watch?v=IyNOvi1e__w

Belkide böylesi hakiki bir müzik, özgün bir kuğunun şarkısı gibi...
Ben Jane Maryam ile piyanoyu sevdim... Once Upon A Time da hergün kahroldum... Bana oldukça dokunan, ve de ötesinde kalbimi, düşüncelerimi saran eserler... Nasıl oluyor da insanı mesut eden bir şey aynı zamanda felaketinin de kaynağı oluyor... Bunca yıl sönmeyen umudum, Nisan değilse mayıs, perşembe değilse pazar... Sonra alıştım... Farkettim ki sevmeyi öğrendim...
Belkide benim hayalimdeki aşk; iki insanın birbirini sahiplenme duygusundan çok daha öte bir şeymiş... Tesadüf diye birşey yoktur... Ne dir biliyormusunuz tesadüf? Sadece bir başlangıçtır. Finali siz oynarken sahnede, perdeyi kaderin kapatmasıdır...
Her insan kendi içinde, içini özlemle ve melankoliyle dolduran bir sınır ve kendi yeteneklerinin olduğu kadar ahlakı istemenin de sınırını keşfetme eğilimindedir; Ve insan tıpkı günahkarlık duygusunun içinden çıkıp kutsal olana erişmeyi özlediği gibi, aynı şekilde entelektüel bir varlık olarak içindeki dehayı görmek için şiddetli bir istek duyar...
Oysa tüm gerçek kültürlerin kaynağı budur...

Bilmiyoruz kendimizi, bizi bilenler dahi, ve de bildiğini sananlar... ; Bunun da iyi bir sebebi var. Hiç araştırmadık ki, nasıl olacak da bir gün buluvereceğiz kendimizi? Haklı olarak şöyle diyeceğim kulağınıza fısıldayarak... ; “ Hazineniz neredeyse, yüreğiniz de oradadır... ''
'' Bak aylardan mayıs...
Aşık olmalı, uçurtma yapmalıyız.
Aylardan mayıs,
Düşünmeden yaşamalıyız... ''
Bu dörtlüğü sevdiğim bir dostum, mayıs ayımı kutlamak üzere göndermişti... Seni çok özledim notu ile... Bana bakarak, Üstad ; lütfen dizeleri, duyguları olan, hissetmeyi unutmamış olan '' insan '' ile paylaş demişti...
Bu yerde reel yaşam gibi, kimi saklıyor, kimi gizliyor, kimi yalanlar söylüyor
kimimiz de o kadar şeffaf ki... İnanamıyorlar bile... Yaşamımıza bir an girip, ani den çıkmak istiyorlar... Kimi vakit elveda demeden, Hoşça- kal derken, bir parçalarını bırakacaklarının farkında olarak, hazırladıkları soğuk bir '' net '' lik kılıfının ardında... Tahayyül etmeye imkan dahi tanımaksızın... Olsun..., Sadece ; '' Can '' ları sağ olsun... Ve '' Çok mutlu olsunlar... ''
Rica ederim, olağan şey, sadece sizin samimiyet ve nezaketiniz... Benim ise buna olan saygım sadece... O güç ve kudret sizin zaten en derinlerinizde var... Sadece bir ucundan tutup su yüzüne çıkarmanız gerekliydi... Onu da yine '' siz '' başardınız... Ben sade bir yontucu gibi yaşam denen taşı yontmak ile meşguldüm oysa...
Biz de böyle ce, bakınız mutluyuz ne de olsa... Bakınız beklentisizce... Kimi vakitsiz akşamlarda nedensizce sevmeyi düşlediğimiz, öğrenebildiğimiz gibi... Sadece '' insan '' olarak...
Ben teşekkür ederim... İnsanın aslında ; İçten, samimi olabilen, bir değer olan, ve birbirlerine değer katan varlıklar olabilen bir canlı olduğunu bana tekrar hatırlattığınız için...
Lütfen sağlıcakla kalınız...

Tünaydın... Gününüz güzel geçsin...
Rica ederim...
Oldukça verimli, ve karşılıklı katkıları olan bir sohbetti...
Temennim o ki ; İçe doğru başlattığınız bu yolculuk, değer verdikleriniz ve de değer bulabilecekleriniz ile sonsuzluğa ulaşır...
Başladığım yerde bitiriyorum, herzaman ki gibi ; '' Neden kadınlar Erkeklere göre Herşeyi daha detaylı düşünür... ? Sorusuna beni oldukça tebessüm ettiren, düşünmekten keyif veren ve de beni pek müteşekkir eden yanıtlarınızdı...
Bu yerdeki yolculuğum bir nedensellik ilkesine dayanmadığı gibi ne kadar kalıcı olabilir onu da bilmiyorum, fakat ne yalan söyleyeyim, karşılıklı bir sohbet etmek gönülden isterdim...
Lütfen çok mutlu olunuz...

Peki... Mesaj kutum bu yerde tuhaf șeyler ile karșilașmam nedeniyle kapaliydi... Tabi ki, şimdi, sizin İsteğiniz üzere açtım... Düşüncesizliğim için, lütfen kusura bakmayınız..., Ben çok açıkça yaparım herşeyi, çekinmeden samimiyetine inanabildiğim insan ile... Bu yerin reel yașamdan farkli olduğunu düșunmüyorum, farkedebilen bir zihin ve gerçek bir vicdan sahibi için...
Dilerim ki ; insanlığımız kalıcı olsun, gerisi inanınız teferruat...
Bu sabah gülümsüyoruz, gününüz güzel geçsin...
Günay din...
Lütfen sağlıcakla kalınız...