Bana akıl fikir verir misiniz benim aklım ve fikrim artık yok?

merhaba, duygusal açıdan boşlukta olduğum bir dönemdeyken biri ile tanıştım sosyal medya üzerinden. sadece yazışıyorduk. aradan biraz zaman geçtikten sonra onun nişanlı olduğunu öğrendim. buna devam etmek istemediğimi ona söyledim ve beni ikna etmek için günlerce uğraştı. aralarındaki ilişkinin sadece bir arkadaşlık ilişkisi olduğunu onu sevdiğini ama sadece arkadaşça hislerle sevdiğini ve zorla evlendirileceğini söyledi. galiba beni aptal sanıyordu ya da ben öyle bir izlenim verdim ona ya da belki de öyleyimdir. bu yalana inanmadım elbette. fakat habire benimle konuşuyordu sadece konuşmadığımız zamanlar 1-2 saat oluyordu onun haricinde biz hep iletişim halindeydik. ben de bana anlattığı zorla evlendirilme muhabbetine yavaş yavaş inanmaya başladım. eğer gerçekten seviyor olsaydı benimle bu kadar ilgilenir miydi diye düşünmek belki de kendimi kandırmaktı. konuşmadığımız o 1-2 saatte onunla olduğunu hep biliyordum ve konuştuğum kişiden nefret ediyordum. onunla beni aynı anda idare ediyordu ve evleneceği kişinin nasıl biriyle birlikte olduğundan haberi yoktu. üstelik biz sadece yazışıyorduk. yani ben onun sanal sevgilisi olmuştum. bu düşünceyi başta kabul edemesem de sonrasında "gittiği yere kadar önünde sonunda konuşmayı keseceğiz bir geleceğimiz yok farkındayım bir gün bitecek" düşüncesi kafama yerleşti. ben de eskisine göre daha ılımlı davranıyordum ona. hatta evleneceği kişiye sempati bile duymaya başlamıştım. ondan bahsettiğinde canım eskisi kadar sıkılmıyordu. biz her şeyden konuşabiliyorduk onunla. bana her şeyi anlatıyordu, ben de ona her şeyi anlatıyordum. saf sevginin bu olduğunu söylüyordu bana. birbirimizi seviyorduk; sesimizi duymadan veya yan yana gelmeden. birbirimizle konuşmayı seviyorduk. hala seviyorum. onu çok özlüyorum. birden hayatımdan çıktı. hiçbir şey demeden. hoşça kal bile demeden. bu kadar değersizdim onun gözünde işte. hoşça kal demeyi bile çok gördü bana. tam kendimi toparlamaya başlamışken bugün bana yazdı. türlü bahaneler üretiyor yazmayışının nedenine.
çok kızgınım, çok kırgınım. konuşmak istemiyorum artık fakat bir yanım onunla konuşmayı o kadar çok istiyor ki. bir geleceğimiz yok her şeyin farkındayım nolur bana akıl fikir verin ona bu konuda ne kadar net olduğumu hissettirmek istiyorum. çünkü tekrar beni ikna etmek için uğraşacak ve ben kanmak isteyebilirim. irademi koruyup onunla tekrar konuşmamak için bana ne önerirsiniz?
çok uzun oldu okuyacağınızı sanmıyorum iç dökmeli bir yazı oldu biraz. dolmuşum.
tekrar beni ikna etmek için uğraşacak ve ben maalesef kanmak isteyebilirim. irademi koruyup onunla tekrar konuşmamak için bana ne önerirsiniz?