İyi günler herkese. Henüz 1 yıllık bile evli değilim ancak evlendiğime pişman oldum. Harika bir anne-babam var çok şükür. Yani isteyerek evlendim.
Eşim çok iyi biri. Hatta böyle iyi biri yeryüzünde bir tane daha var mıdır inanın sanmıyorum... Evlenmeden önce ki ilişkimde o kadar ağır şeyler yaşadım, o kadar gururum yerle bir oldu, o kadar ölmek istedim ki.. Saygım yitti kendime. Her şeye rağmen severek ayrıldım. Devam ettirmek için hiçbir sebep yoktu. Devam etmek intihar etmekti. Sonra hayatıma eşim girdi, ondan çok hoşlandım.
Hoşlandığıma inanamadım, onca yaşadıklarımdan sonra birinden hoşlamak mı? İmkansızdı. Sanki hangi noktalardan yara aldığımı bilirmiş gibi o noktalardan yaklaştı. İlahi güç herhalde dedim. Allah gönderdi. 1 yıl dolmadan evlendik. Her açıdan kusursuz biriydi, daha iyisini bulamam, temiz güzel huzurlu yaşarım diye düşündüm. Aileme resmen benden bile çok saygı duyuyor, çok iyi anlaşıyorlar. Herkes onu çok seviyor. Ancak ben hata yaptım. Böyle mantıkla yaşanmazmış onu anladım. Şimdi ne yapacağımı bilmiyorum. Sırf kusursuz biri diye evliliğimi sürdüremiyorum. Cahillik etmişim Allah affeder inşallah... Hiç mutlu değilim. Bir arkadaşımla yaşıyormuş gibi hissediyorum.
Boşanmak istiyorum. Annem çok pişman olacağımı, boşanınca anne evine dönebileceğimi ama her şeyin aynı olamayacağını söylüyor. arkadaşım gibi hissediyorum. Eskisi gibi yaşayamazsın, herkes sana açık kapı olarak bakacak, sen dışarı çıkarken daha çok baskı kuracağız gibi şeyler söylüyor. Evsiz kalmışım gibi hissediyorum yaşım daha 22. Cahilliğimin bedelini böyle ağır ödüyorum.. Lütfen bana biri bir şey söylesin.. çocukta yok. Boşansam gerçekten pişman mı olurum? Sırf beni aşırı seviyor ve böylesini bulamam diye? Annem öyle söylüyor. Evimde öyle mutsuzum ki... Annemi istiyorum ama o çok karşı boşanmama..
Eşim çok iyi biri. Hatta böyle iyi biri yeryüzünde bir tane daha var mıdır inanın sanmıyorum... Evlenmeden önce ki ilişkimde o kadar ağır şeyler yaşadım, o kadar gururum yerle bir oldu, o kadar ölmek istedim ki.. Saygım yitti kendime. Her şeye rağmen severek ayrıldım. Devam ettirmek için hiçbir sebep yoktu. Devam etmek intihar etmekti. Sonra hayatıma eşim girdi, ondan çok hoşlandım.
Hoşlandığıma inanamadım, onca yaşadıklarımdan sonra birinden hoşlamak mı? İmkansızdı. Sanki hangi noktalardan yara aldığımı bilirmiş gibi o noktalardan yaklaştı. İlahi güç herhalde dedim. Allah gönderdi. 1 yıl dolmadan evlendik. Her açıdan kusursuz biriydi, daha iyisini bulamam, temiz güzel huzurlu yaşarım diye düşündüm. Aileme resmen benden bile çok saygı duyuyor, çok iyi anlaşıyorlar. Herkes onu çok seviyor. Ancak ben hata yaptım. Böyle mantıkla yaşanmazmış onu anladım. Şimdi ne yapacağımı bilmiyorum. Sırf kusursuz biri diye evliliğimi sürdüremiyorum. Cahillik etmişim Allah affeder inşallah... Hiç mutlu değilim. Bir arkadaşımla yaşıyormuş gibi hissediyorum.
Boşanmak istiyorum. Annem çok pişman olacağımı, boşanınca anne evine dönebileceğimi ama her şeyin aynı olamayacağını söylüyor. arkadaşım gibi hissediyorum. Eskisi gibi yaşayamazsın, herkes sana açık kapı olarak bakacak, sen dışarı çıkarken daha çok baskı kuracağız gibi şeyler söylüyor. Evsiz kalmışım gibi hissediyorum yaşım daha 22. Cahilliğimin bedelini böyle ağır ödüyorum.. Lütfen bana biri bir şey söylesin.. çocukta yok. Boşansam gerçekten pişman mı olurum? Sırf beni aşırı seviyor ve böylesini bulamam diye? Annem öyle söylüyor. Evimde öyle mutsuzum ki... Annemi istiyorum ama o çok karşı boşanmama..
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer