İyi akşamlar. Hayatınızdaki insanla bir yarış içinde olmak, ondan geride kalmama hissinden, ondan fazla kazanayım ya da en az onun kadar başarılı olayım hissinden bahsediyorum. Bunu itici güç olarak alan kişinin düşünce yapısı doğru mudur sizce?
Sevgilinizle/eşinizle yarış halinde olmak doğru bir davranış mı?
Yarış halinde olmak gibi görmüyorum ben bunu. Şöyle düşünüyorum: Adam çalışıyor, kazanıyor, çabalıyor, kendine ve vücuduna bakıyor. Ben ise boş boş duramam. Akli olarak, bedenen, her konuda kendi kendime yetebilecek şekilde kendimi yetiştiririm. Teoride ve pratikte muazzam olurum ama egosu tatmin olsun diye onun beni geçmesine müsaade ederim neredeyse bütün konularda ama o olmadan da her b*kun üstesinden gelebileceğimi hafif hafif de hissettiririm. Çok yönlüyüm ve gelecek olan elemanın kesinlikle benden üstün olmasını istiyorum. Beni çeksin, birbirimizi her konuda tutup çekelim, geride kalmayalım ve sürekli yenilenelim.
Benim tek yarışım kendimle, kimseyle yarışmıyorum ve bence özellikle de eşler birbiriyle yarışmamalı. Birbirini seven, birbirine gönülden bağlı olan insanlar daha üstün olayım, en iyi ben olayım derdinde olmaz ki. Üstünlük konusunda yarışan insanlar mutlu ilişki yaşayamaz
sevgiliyiz biz yarış atı değil.. hayatımdaki insanı kendime rakip olarak görmem..
benden önde olması, başarılı olması hoşuma bile gider kibirlenmek yerine gurur duyarım bununla.. hatta çoğu konuda benden iyi olmalı.. daha zeki, daha bilgili, daha güçlü, daha başarılı.. yanımda zayıf kalmış biri ilgimi çekmez.
Hayatımda kimseyle yarış içinde olmayı sevmem. Bu şekilde yaşamak , hırs yapmak keyif verici değil. Kimseden daha iyi olmaya çalışmıyorum, savaşmiyorum , yarışmıyorum hahatin keyfini çıkarıyorum. Eşimin ya da arkadaşlarımın başarısını taktir ederim ve bu beni gururlandırır
Hayır. Hayatımı paylaştığım insandan önde olmak değil yanında olmak önemli benim için. Başarılı ise onunla gurur duyar, mutlu olurum. Desteğe ihtiyacı varsa elinden tutar ve yapabileceklerini farketmesini sağlar, ona güç vermeye çalışırım. Benim için sen ve ben değil bizizdir artık. Yarışmak yerine birbirimize destek olmalı.
Hayatımda ki insanın başarısı beni onurlandırır. Bunları mesele haline getirip hırs yapan insanlar bence zaten hastadır ve sevgi nedir bilmiyorlardır net. Keyifli geceler.
Doğru bir davranış değil, olan bir ilişki maraton değildir ve rekabet olmaz. Sadece sevgili/eş anlamında da değil günlük hayatta arkadaşlarıyla da yarış halinde olunması yanlış bana göre. Onların başarısından mutlu olmayı bilmek gerekir. Daha iyi olmalıyım çabası boş geliyor bana...
Öyle bir düşüncem yok. Hatta karşımdaki kişinin benden bir kaç tık zeki olması başarılı olması daha da iyi. Bana göre aşırı zeki olsa ben onu anlamam, ben çok zeki olsam o beni anlamaz. Baskın bir karakterim var, ama erkeğin hakimiyetini kabul ediyorum, İslama aykırı davrnmadığı sürece. Örnek verecek olursam laf dalaşına girince altta kalmamalı, eğitim konusunda da aynı veya bir kaç tık fazla olması daha iyi olacaktır.
Yarış halinde olmak son derece yanlış bir düşünce biçimi. Adı üzerinde sevdiğim insan onunla yarış halinde olmaktan ziyade birbirimizin eksiklerini gidermek ya da birbirimizi tamamlamak için çaba içinde olmalıyız doğru olan bu bana göre.
Bana bu bahsettiğin durum arkadaşlar arasındaki kıskançlığı, iş ortamındaki rekabeti anımsattı. Aşkta yarış halinde olunmaz. Sevginin azı, çoğu olmaz. Kazancın küçüğü, büyüğü olmaz vs.
Bence doğru değil. Ben sevdiğim adamın kendini geliştirmiş, benden daha iyi yerlerde olmasından gurur duyarım, ondan istifade etmeye çalışırım. Gerek yok böyle kaprislere