Sevgili üyecikler, bir ilişkide, bir evlilikte aldatma en büyük ihanettir biliriz. Peki bu ihaneti affetme sebeplerimiz olabilir mi? Sırf çocuk var diye hayatımızın geri kalanı ömrümüzün sonuna kadar bize, ailemize, sevgimize, sadakatımıza ihanet eden biriyle yaşamaya değer mi? Peki değse bile ne kadar sağlıklı bir ilişki olur? Affettik diyelim peki ya sonrasında neler olacak? Bir iki gün veya bir iki ay demiyorum.. Yıllardan bahsediyorum senelerden söz ediyorum. Çok daha ilerisini düşünün ve tercihlerimiz, kararlarımız bizim ve ailenizin gidişatını nasıl etkiler? Çocuğumuz bizim eşimize olan güvensizliğimizi asla hissetmeyecek mi sanıyoruz? Eşimiz aldatsa dahi bizim onu affedip ama onu sürekli baskı altında bırakıp gözetlememize sabredeceğini mi sanıyorsunuz? Veya ömrümüz boyu bu güvensizlikle nasıl yaşamayı düşünüyorsunuz? Eşimiz bizi sevseydi aldatmazdı öyle değil mi? Sevmiyorsa bizim onu affedip ama ona güvensizliğimizi yansıtıp sürekli kısıtlamamız sorgulamamız onu bunaltıp bizden ayrılmasına neden olmayacağını mı düşünüyorsunuz? Veya baskılar yüzünden tekrar aldatmayacağı ne malum? Aldatma, ihanet varsa sevgi yoktur saygı yoktur. Eğer sevgi ve saygı yoksa güvende yoktur. Bırakıp gitmesi an meselesi olabilir. Sizin düşüncelerinizi alayım lütfen..
Güncellemeler
+1 yıl
Lütfen detaya yazdıklarımı okuyun çünkü birçok soru ve cevap detayda var.
Eşinizin sizi aldatmasını sırf çocuğunuz için affedebilir misiniz?
Sen seversin güvenirsin eşim dersin çocuğumun babası dersin. Kavga edildinde bile vijdan yapar özür dilersin. Hasta hasta yemek yaparsın neden çünkü işten gelecek oda fedakarlık yapiyo ben hasta hasta yemek yapmışım çokmu diye düşünürsün. Gorenler gelir söyler inanamazsın çünkü seviyorsun konduramazsın başkasına gideceğine ortak noktanız çocuğunuz vardır severek yaptığınız. Hiç şüphe uyandırmaz gözünüzde yanındayken telefonu eline almaz. Herkesin kocası yapar âmâ benim kocamin gözleri yerde yapmaz benim güvenim tam. bu söz ona yeterlidir aslında. Dışarıda ki kadina verdiği ilgiyi suprizi tatlı sözü kadınına verse belkide kadının gözünde EN mükemmel adam olacak. Âmâ yoķ. O dışardaki balın pesinde son damlasına kadar yeyip sonra vijdan yapanlardan. Karısı napiyo gecelerce onu bekliyo yorulsada kocasına zaman ayiriyo âmâ işte ortada sevilmeye layık bır koca yoķ. Boşanmalı desem çocuğun baba eksikliği HEP olacak. Boşanmasın desem karısının içi cehennem. Çocuk için bile olsa affedilmemeli bence. Adam çocuğunu yuvasını düşünseydi uckurum demezdi
İhaneti hiçbir şekilde affetmem. Sırf çocuklarım babasının yanında büyüsün, aile ortamı olsun diye mutsuz bir evliliği sürdürmeye çalışmak boşa kürek çekmek gibidir. Çünkü sevginin temelinde güven vardır. Temel zarar gördüğü an yapı ayakta duramaz ve yıkılır. Sevgi, saygı ve güvenin olmadığı bir yuvada çocuklarımı ne kadar sağlıklı yetiştirebilirim ki? Bu durum illaki onlara yansıyacaktır ve psikolojileri zarar görecektir. Yalan bir evliliği sürmek yerine edebimle boşanırım. Sadece çocuklarımla birlikte kendime güzel ve huzurlu bir yuva kurarım. Onlara hem anne hem baba olurum. Sevgiyle tüm yaralarımızı sararız...
İhaneti affetmek için hiçbir sebebim olmaz, bu çocuğum olsa bile. Çocuğum beni aldatan birinin yanında mı büyüyecek? Üstelik bunu defalarca yapma şansı olan, onu affederek bu şansı ona benim vermiş olduğum birinin yanında... kendi aldatmış, benim güvensizliğimden dolayı benden mi ayrılacak? Bir de özür dileyeyim ona güvenmediğim için eğer istiyorsa. 🥲 Sevgiden, güvenden hatta her şeyden önce saygı gelir. Domino taşlarının en önünde duran taş gibidir. Devrildi mi, tüm taşlar düşer.
Bence değmez çocuk için bile olsa ne için de olsa affedilmez ben yaşadım yaşamayan bilmez gerçekten acı verici. Affedilirse hayatın boyunca o işe giderse veya alışveriş kafanda bir şüphe acaba biri ile mi buluşacak elinde telefonu olsa gene şüphe biri ile mi konuşuyor bir kız ile iş görüşmesi için buluşsa ha kesin sevgilisi diyebilir insan. Örnek verdim hep böyle düşüne düşüne psikolojisi bozulur kafayı yer o yüzden evliyse boşanmalı sevgilisi varsa ayrılmalıdır. İhanet affedilmez ne olursa olsun.
Asıl çocuğum için affetmem. Çünkü affettikten sonra hep bir güvensizlik olacak ona karşı, çok fazla onu kontrol edeceğim, küçük kavgalar başlayacak ve benim çocuğum böyle bir tabloyu görmesini iştemem. Huzurlu, mutlu, birbirini seven, saygı duyan bir ortamda sağlık bir çocuk yetişir tam tersi durum da çocuğun psikolojisi bozulur. O yüzden affetmem. Çocuk olmasa bile gine affetmem çünkü bir hata diğer hataların getirisidir. İhanet göz ardı edilecek bir durum değil. Bir daha yapan ikinci ihaneti de yapar. Bunun hiç garantisi yoktur. Her şeyi geçtim bana ihanet eden kişiyle evli kaldığım vakit en büyük haksızlığı kendimize yapmış oluyoruz çünkü seven adam ihanet etmez sevmediği için yapmıştır. O yüzden bizi sevmeyenlere şans vererek sevgimize haksızlık etmeyelim çünkü herkesin sevgisi çok kıymetlidir.
Bu beni yıkmaya adat eylemlerden biri olur sanırım. O kadar emek vermişim, çocuğum var ve aldatılmışım. Her şeyden evvel tiksinirim. Affetmem olası değil. Çocuğum için de yapamam bunu çünkü yüzüne bakamam artık o insanın. Affetmeye kalksam aynada kendime bakamam.
Ama işte affetmek koşullu bir olay degil ki. O çocuk için affetmek degil, cocuk icin sineye çekmek, katlanmak demek olur. Yani unutamaz aldatılan kişi bir kavga olsa hemen gene ortaya çıkartır o ilişki toksik bir hal alır. Böyle bir ilişkiden o çocuk ne fayda sağlar o da ayrı bir tartışma konusu. Bazı insanlar ilk başta kendini suçlar ama zamanla o evreyi atlattıktan sonra karşı tarafa yönelir ok hele de ayni evdeysen zor bir durum hiç yaşamadim hele ki evli ve çocukluyken sorumluluk daha da fazla o yuzden şimdilik yorumum budur.
Zaten demek istediğim şu sen katlanmaya çalıştıkça yıpranacaksın yıpranmanı çocuğun da sende çevrende fark edecek. Bir ömür bu yükü taşımak zorunda kalacaksın ve çocuğun seni mutsuz gördüğü her an mutsuz olacak. Çocuğun sırf onun için bunlara katlanıp sırf çocuk var diye boşanıp bu yükten kurtulmadığını öğrenince kendisine diyecek ki bunlar hep benim suçum benim yüzümden annem/ babam boşanıp huzur bulmadı.. diye kendisini suçlayabilir.
Aynen öyle o yüzden bence boşanılmalı gerekirse aldatılan taraf çok yıprandıysa kendi de psikolojik destek almali ve de çocuğuna da pedagog eşliğinde söyleyebilir mutsuz bir evde mutlu bir çocuk büyümez çünkü.
Çocuk için affetmem çünkü ben mutsuzken çocuğumda mutlu olamaz. İster istemez kavgalara maruz kalır. Benim üzüntülerime şahit olur. Tek bir durum için affedebilirim, eğer eşime ilgisiz kalmışsam.
Bu konu çok farklı burada bir sadakat söz konusu ilgisiz bırakılan kişi aldatmak zorunda değil. Açıkçası sana göre olanı doğru bulmadım ve düşünceni beğenmedim
Çocuk için bir çok şeye katlanılır ama aldatılma çok ağır çünkü bir çok anlam barındırıyor. Seni sevmiyorum, saygı duymuyorum, değer vermiyorum, seni kaybetmekten korkmuyorum demek. Sanırım aldatılmayı gururuma yediremez ve ayrılırdım. Unutmak istesede insan unutamaz ki, güvenemezsin eskisi gibi.
Asla affetmem cocuk var diye. O cocuk oldugu halde aldatmasini biliyor ama ben neden cocuk icin affedim? Hadi oldu ki aff edildi, birkez yapan bir daha yapar. Hemde ilkine 1 kadin ile aldatmissa busefer 2-3 kadinla aldatir, cünkü bilir ve gördü bundan öncede aldatsam bile nasilsa affediliyorum, birkere daha aldatsam ne olur ki nasilsa yine affeder düsüncesi olusur. Ayrica aradaki tüm güven gider kaybolur, asla saglikli bir iliski olmaz daha. Cocuk busefer daha cok etkilenir evdeki kavgadan huzursuzluktan vs. Ben böyle düsüniyorum yani.
Hayır, çocuğuna da ihanet etmek bu. Hiçbir şey gizli kalmaz, yarın ortaya çıktığında bu olay benim çocuğumu da "onun çocuğu " diye konuşulup yavrumun da moralinin bozulmasına izin vermem.
Hayır affetmem, güven duymakta problem yaşarım ve bunun sonu kavgayla sonuçlanır çocuk o ortamda büyümesin diye ayrılmak en mantıklısı, benimle olan ilişki ayrı çocuğuyla olan ilişkisi ayrı. Çocuk için mecburen hayatımın sonuna kadar katlanmak zorunda kalıcam zaten aynı ev ortamında görmeye tahammül edemem, çocuk dışın da yanyana gelmek istemem.
Affedemem. Artık yüzünü bile görmek istemediğim bir adamla yaşamaya çalışmak çocuğuma sağlıklı ve huzurlu bir aile ortamı vermez. Bu yüzden en azından birlikteliğimi bitirir, çocuğumun hem babası hem benimle ayrı ayrı da olsa daha güzel vakit geçirmesini sağlamaya çalışırım. Birlikteliğin bitmesinin, kızgınlığımın veya kırgınlığımın çocuğumu etkilemesine izin vermem.
Çocuklarınızı düşüneceksiniz sağlıklı bir ortamda büyütmeye çalışın saygı çerçevesinde büyütmeye çalışın baktınız olmuyor ayrılın ama çocukları da kendinizi de yıpratmayın.
Aldattığında bitmiştir o ilişki. İkimizde kendi yollarında ilerlemesi gerekir. Hem çocuğu mutsuz bir ortamda yetiştirmek yerine boşanmış mutlu bir anne ile büyümesi bence daha avantajlı.
Şu görselin iğrençliği😑Şüphesi bile yeterli ayrılmam için. Çocuğuma tek başıma bakarım. Affeden kadın da defalarca aldatılmayı göze almış demektir, yazık.
Sakın bunu yapmayın. O kadın 1 ya da 1000 aldatma ile kalmaz hayatınızı mahfeder müşteri lerden biri ile anlaşıp size tuzak kurar kesinlikle6gider düzelir diye umut etmeyin anında terk edin. Çocugunuz da kurtulmuş olur
Böyle insanlar eşlerini sevdikleri için ve zamanın verdiği etkiyle ona alıştığı için evliliğine devam ediyor. Çocuk bahane bana göre. Öyle bir ortamda büyüyen çocuk da insanlara güvensiz oluyor.
ben affetmem boşanırım çocuğunda bu duruma düşmesinde ki tek suçluda odur
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Pişman olup tövbe ettiyse gerisi Allaha kalmıştır. Tövbesinde samimiyse eğer, ki bunu anlarım diye düşünüyorum, affederim. ben baba sevgisi aile sevgisi görmeden büyüdüm bunu çocuğuma asla yaşatmak istemem yine beraber olmaya devam ederim :/
2
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
Aldatılıyorum malesef aılem sahip cıkmıyor ve bende susuyorum gıdecek kımsem yok cocugımla yutkunarak susuyoruz 😔
Neye kime göre kadın kadınlığını yapmıyorsa erkek soguyabilir çogu boş yorum yapmış eğer kadının kocasına saygısı ve itaati varsa karşılıklı olarak 1 şans vermesi gerekir