Bazı erkekler cok acımasız olmaya başlamadı mı?

Artık sevgi diye bir sey kalmamis. Bazi erkekler evlerine alacaklari hizmetci kadinin uzerine level ekleyip hem hizmetci olsun hemde para getirsin mantigina da girmisler.(meslek ogretmenlik olunca evini de, kocasini da, cocuklarini da ihmal etmez, zamani bol olur gibi bir dusunceleri de var. Ortaya karışık her seyi yapsın. Bende yaninda sadece koca ve cocuklarinin babasi sifatiyla durayim. Baska is yapmayayim dusunceleri var)

Simdi olay şu. Ben öğretmenim. Devlete bagli degilim kpss ye girecegim, çalışıyorum. Biriyle tanışmıştım ailem vasıtasıyla aylar önce. Ilk gun görüştük. Atanamadigimi öğrenince cocuk ikinci gun bulusmak dahi istemedi.

Diger versiyon. Geçenlerde sosyal medyadan biriyle konuşuyordum. Bahsettim kendimden biraz. Iş mesleğe geldi. Anlattim durumu. Pandemiden once aslinda ucretli ogretmenlik yapiyordum falan diye konustuk. Beni 5 dk sonra engellemis. Yahu bu nedir? Ayip degil mi sizce de?

Inanin onlardan cok atanmak, meslegimin basinda olmak istiyorum.
Biri de çıkıp yaparsin , halledersin diye motivasyon bile vermedi. Her bolumden yiginla mezun var. Muhendisi de is bulamiyor, ogretmenide digerleride. Ne yapalim yani? Hepimiz birbirimize sirtimizi mi donelim? Muhendis arkadasim var kardes senin ataman yok ben seninle arkadas olamam mi diyelim? Ben seninle gelecek kuramam mi diyelim?

Yahu rızkı veren Allah'tır. Nasibim ne zamansa o zaman olur ben elimden geleni yaptiktan sonra. Dag gelse, yel gelse, sel gelse benim nasibim ne zamansa kimse engelleyemez bunu. Elbet mesleğimi icraa etmekte nasip olacak. Elbet atanacagim. Ama bu tavırları bazen kaldiramiyorum. zaten sinav psikolojisi zor üstüne boyle bazi gereksiz insanlar daha da zorlaştırıyor.

Gece gece doldum biraz. Buraya yazmak istedim. Degerli zamanınızı ayırıp okudugunuz icin teşekkür ederim.