Öğretmenime hislerim var, bunu nasıl engelleyebilirim?

Biliyorum, şu an klasik bir ergenin yaşadığı durumları yaşıyorum fakat hiçbir ergenin bu duyguyu benim kadar ağır yaşadığını sanmıyorum. Beni çok seviyor, okulda hep öncelik gösteriyor. Tabii ki o beni öğrencisi olarak görüyor fakat ben onun hareketlerinden umutlanmadan duramıyorum. Normalde çok konuşkan biriyim fakat onun dersine bile katılamıyorum çünkü kekelemeye başlıyorum. Cümle kuramıyorum onunla konuşurken çünkü tamamen ona odaklanmış oluyorum. Mesela kötü bir durumda olunca onu aramak, yanımda olduğunu bilmek istiyorum. Onu ders anlatırken dinlemek benim dünyada yaşadığım en güzel şey belki de. Öyle odaklanmış, öyle tatlı bir dille anlatıyor ki hayal alemine ışınlanıyorum o an. Kesinlikle hislerimin dış görünüşle alakası yok. Arkadaşlarım çok çirkin buluyorlar onu. Ama benim için o kadar güzel ki. İyi, yardımsever, disiplinli. Bütün öğrencileriyle bire bir ilgileniyor. Böyle iyi kalpli olması çok hoşuma gidiyor ama onu başka öğrencilerle, öğretmenlerle konuşurken görünce kıskanıyorum. Ben bu duyguları yaşamak istemiyorum. En kötüsü de ona olan hislerimi anladığını düşünüyorum. Normalde herkesle samimi olan bir kız sadece onunla konuşurken gözüne bakamıyorsa, kekeliyorsa bunun tek bir anlamı vardır, değil mi? Kısacası sorum şu, birinden nasıl vazgeçebiliriz? Nasıl sevmemeyi öğreniriz?