önce kendinizi kaptırırsınız sonra başkasını sevdiğini onun ağzından duyarsınız. bir süre sonra onun sevdiği ile birlikte olmaya başladığını öğrenirsiniz tutmak için can attığınız elleri bir başkasının tuttuğunu bizzat görürsünüz. siz mutsuzluktan geberirken onun sevdiği adam ile birlikte olmaya başladığı için son derece mutlu olduğunu farkedersiniz. o zaman daha da bir kötü olursunuz. bu kıskançlık veya nefretten kaynaklanmaz, sadece keşke o güzel gözler benim için gülümseseydi diye içinizden geçirirsiniz işin en kötüsü ise düzenli olarak görmek zorunda kalmanızdır. on gün görmeyince yeeaa tamam unuttum gitti dersiniz ama tekrar gördüğünüzde bir bokun değişmediğini anlarsınız. çünkü onu her görüşünüz açık yaraya kolonya basma etkisi yaratır o artık sizi umursamaz göz ucuyla bile size bakmaz. siz daha da üzülürsünüz ama böyle daha iyi en azından aptalca bir umut beslemeyi engelliyor diye avunurusunuz. çünkü eğer muhabbetiniz hiçbir şey olmamış gibi devam ederse, yüzünüze her güldüğünde belki bir gün olur düşüncesi aklınıza gelecektir sonra niye olmadığını düşünürsünüz ve bu kadar güzel bir şey hiç bana bakar mı ya kime sorsan bu kız/erkek sana fazla derdiye düşünür ve işe yaramaz, çirkin aptal biri olduğunuz sonucuna varırısınız
Çok yaşadım ve artık kahkaha atıyorum çünkü biliyorum görüyorum gelip geçmekde olan vakti çağı insanları ve az da olsa bana yazılan kaderi unutmamak gerekir herkez kendi hak ettiği eşini birgün bulur tabi allah eş ile imtihan etmesse orası ayrı çok sevdim her sevdiğimde tam bu dedim bir baktım başkasıyla daha sonra herkezin elinde kolunda yani kimi sevmeye kalktıydam ilahi takdir başkasıyla gösterdi ve gördüm ki gerçekden hayırlısı buymuş dediğim olaylar yaşadım bu sebeble iyi bir eş aranıyorsa önce kişi iyi olacak kişi önce kendine bakacak ve bir tavsiye üzülmeyin 10 yıl sonra bugünleri hatırlayıp güleceksiniz çünkü kimse için değmez allah herkeze hayırlı gönlü güzel eşler nasip etsin
iki ucu b*klu değneğe benzettiğim durum neden mi? çünkü ne yapacağını nasıl hareket edeceğini bilemiyorsun sanki sonsuza kadar sürecek bir davranış felci gibi, sevdiğini söylesen olmaz söylemezsen olmaz o kadar komplike bir duruma dönüşüyor ki insanın içinde, hayatına kim girerse girsin başkasını da sever mi? düşüncesinden kurtulamaz oluyor.
Bu çok salakça bir duygudur. Karşıdaki kişi suçludur. Seviliyorsun işte sevsene beni? O da gidiyor başkasını seviyor, o da bunu sevmiyor boş yere herkes üzülüyor. Seni seveni sevmelisin, özeti bu.
Elbette kötü, ama seven bazen bırakmalı diye düşünüyorum sevdiği nerde mutluysa oda mutlu olacaktır diye düşünüyorum 😅 Olan olmuş biten bitmiş artık yanlızlığın imzasınıda attığımıza göre yeni insanlar tanımaya devam etmek gerekir 🤘🏻