Hiç düşündünüz mü?

Bazen düşünüyorum geçmişe bakıyorum ne çok şeye katlanmışım, sabretmişim, tahammül etmişim... Sonra kendi kendime diyorum neden yaptın ki yani üzülen sen oldun, kırılan da sen oldun. Hayata bir defa geliyorsun ve bunu bu şekilde mi yaşayacaksın? Sanırım yaş ilerledikçe bir çok şey de yerine oturuyor. Bundan yıllar önce hayatımda kimse yokken çok mutlu ve huzurluydum arkadaşlarım vardı şükür ailem var başımda bunlar yetiyordu bana sevgilim olsun diye çabam yoktu ve istemiyordum da o yıllar keyifliydim. Sonra nolduysa tepe taklak oldum. şu an ise hatta 1 yıldır neredeyse düşüncem şu. Kimseyi hayatımda istemiyorum kendimle kalmalıyım çünkü 4 yıldır beni yoran yıpratan bir ilişkim var ve bitirme kararındayım sebebi önceki sorumda zaten çok belli burda uzun uzun yazmak istemem. Peki siz ne düşünüyorsunuz sevgilim olmadan olmaz ben yapamam yalnız diyenlerden misiniz? Yoksa tek gayet keyifliyim bu şekilde yaşamayı düşünüyorum diyenlerden misiniz?
Hiç düşündünüz mü?
Cevapla