Vurduğun her yerden gül biter sanma, Sen beni ilk defa yaralamadın, Ben sana kul köle olurdum amma, Sen bana bir günlük yar olamadın.
Bu kadar yüklenmek var mı susana, Yerimde olup da çıldırmasana, Ben gönül köşkümü açtım da sana, Sen sokak kapını aralamadın.
Hançerle mavzerle yıkılmazdım da, Süründüm aklımı senle bozdum da, Ben sana yüzlerce roman yazdım da, Sen bana bir satır karalamadın. On binde bir kula nasip olsam da, Kadrimi bilmedin nimet olsam da, Ben senin bağına rahmet olsam da, Sen benim dağıma kar olamadın.
Kalplere şifalar sunan meyvaydım, Her keyfe kedere derde devaydım, Ben senin bahtına gülen ayvaydım, Sen bana ağlayan nar olamadın.
Yıllara mal oldu gözümden düşmen, Ey şimdi aynayla kavgalı düşman, Her zaman mahcupsun, her zaman pişman, Sen kendi kendine yar olamadın.
Cemâl Safi
Şiir dinlemeyi çok severim dinledikçe de sorasim geldi :))
Bunun kesinlikle bir düzeni var. Ne kadar çok değer verirsen o kadar az değer alırsın, üstüne o kadar az düşülür. Ne kadar az değer verirsin üstüne o kadar gelinir. Benim arkadaşlarıma verdiğim değeri asla onlardan aynı şekilde göremedim. Sevgilim olmadı istemedim böyle bir şey hiç. Ama arkadaşlarıma, ablama kardeşime verdiğim değerin on katını verdim. Canı sıkkın olduğu, okula gelmek istemediği zaman onunla okuldan kaçtım. Onu o günler kendi paramla gezdirdim, yedirdim. Sırf iki saat daha yan yana kalalım sohbet edelim diye tüm harçlığımı o lahmacun seviyor diye karşıdaki aspavaya yatırdım. Sonraki günler paramın olmaması hiç önemli değildi onun kahkahasını duymak her şeye bedeldi. Ama tabi her şeyin sonunda bunlar bir hiç oldu, yapmasaydın, kim yap dedi oldu. O yüzden bir daha kimseye bu kadar değer vermeyeceğime dair kendime söz verdim. Artık herkes kendi değerini kendi belirliyor gözümde. Ne ekersen onu bir çersin hesabı.
Günaydın Özel hayatımda evet yeterince değer görüyorum lakin arkadaş anlamında ise kime değer verdiysem en büyük kazığı onlardan yedim. O zaman bir şiir sever olarak bir tane de ben bırakayım
Karşılık beklemiyor diyerek, duyar kasmamıza gerek yok. Verdiği değer kadar, değer görebilen insan sayısı maalesef çok az. Ben bir kişide görebildim, annem.
Degeri gormek icin vermem. Veriyorsam bu benim kendi problemim karsimdakinin de bana deger vermesi gerekmez. Deger vermediklerimin en kiymetlisiyken deger verdiklerimin en kiymetsizi oldum ama onemsiz
Aileden başka yar olmaz bunu hayat öğretti bana... arkadas, dost bunlar yalan.. en küçük hatanda insanlar şekil değiştirip karşına geçebiliyorlar o sebeple ben ailemi kimseye değişmem..
Kesinlikle değer görmedim. Hiçbir şekilde hiçbir zaman. Reddeden insanlar ne zaman senin paran var zengin oldun ozaman sana dönerler yazarlar. Ya da herhangi bir şekilde onun dikkatini çektin güzelliğinle karizmanla ancak o zaman yazarlar. Bu dünyada herkes samimiyetsiz ve birbirine karşı kin besliyor yani kimse iyi değil herkes kötü. Sadece İyi olmaya çalışan kötü insan var
Verdigim deger kadar deger gördügüm zamanlarda oldu, görmedigim zamanlarda. Son yaşadigim hislerimde yanilmadim. Kaŕşi tarafta beni yaniltmadi. Belkide bu yüzden artik yüzügü sahibine vermeliyim diye düşünüyorum...
evet sevdiğim kadar gördüm ama once kişiyle çıktım 2 kişiden gördüm oda aileleri karşı çıktı oda olmadı şans yok olsaydı anamın karnından kadın olarak doğardım.:)