"Seni seviyorum" cümlesinin içerisinde sadece sevgi yoktur elbette; sevmek teslimiyettir, teslim olmaktır, bak sana güveniyorum üzme beni demektir, sen diğerlerinin üzerindesin demektir, seni kaybetmek istemiyorum hayatında bana yer ayır demektir, seni seviyorum demek ihanete giden yolun anahtarıdır, ve bu anahtarı hep kendi elimizle teslim ederiz. Herkesin ağzına yakışmıyor bu cümle, lakin görüyoruz ki sakız gibi samimiyetsizce söylemlerle dile getirilebiliyor. Çoğu kişi kirletti onu; bazıları o kadar yapaylık kattı ki gerçeğinin bir gram değeri bile kalmadı. İroniye çalan kısmı şurada ki "gerçekten zamanı geldiğinde kullanmaksa bir ateşe elini sokmak kadar riskli artık" ne yazık ki. İnsanlar, boş sözleri birbirine emanet etmeyi kalplerini emanet etmeye tercih edecek kadar korkak ve güvensiz. Rasyonel olup sevenler ise cesaretlerini kanıtlayıp sevgilerinin değerini alamamaktan korkuyor garip biçimde. Haklılar tabii ki, kim gözyaşlarına ve masasının ortasındaki kalp kırıklıklarına hüznü tercih eder ki? "Seni seviyorum" mottolaşmış bir kalıp gibi dillere pelesenk olmuştur; sevmeyi hissedemedikten ve hissettirmedikten sonra boş söylemlerle dile getirilmesi oldukça ironiktir.
En İyi Cevaplar