Kimseyi kaybetmekten korkmuyorum?

bende öyleyim , 16 senelik arkadaşımı sildim , annemi ve babamı öyle ,
kendisine değer verip fedakarlık yaptığım halde , kendisinden kötülük veya saygısızlık gördüğüm herkesi siliyorum. yeterince fırsat veriyorum özür dilemeleri için , son uyarı olarak bunu sözlü olarak da ifade ettiğim halde dinlemiyorsalar silip geçiyorum.
bak mesela , aradan yıllar geçti , annem kendisini affettirmek istiyor.
babam aynı şekilde , arkadaşım sanki eski sevgili gibi 1 yıldır özür mesajları atıyor.
ama ben kararlarımdan dönmüyorum.çünkü bir insan , kalp kırmaktan korkmalı..
kaybettikten sonra pişman olmanın anlamı yok. ki ben insanların değişebileceklerine de inanmıyorum. o yüzden etrafımda kalanların , insanı insan yapan temel değerlere sahip olmalarına özen gösteriyorum. güven , sevgi , saygı , vicdan , empati..
eğer sende insanları , arkadaşlığını hak etmediklerini düşündüğün için siliyorsan , en doğrusunu yapıyorsun. kimse için kendini üzmeye , fedakarlık yapmaya zorunda değilsin. hayat senin hayatın , kim seninle birlikte olmak ve seninle devam etmek istiyorsa , onunla olmalısın. ne kadar sıkıcı bile olsalar , ben inanıyorum ki böyle insanlarla huzuru yakalıyorsun.çünkü mutluluk dediğin şey , gelip geçici. huzursa güven ile sağlanır.
öyle işte. biraz uzun oldu ama idare et.

Birisi vardı hayatımda kaybetmekten korktuğum. Allah seni başımdan eksik etmesin derdim. Kaybettim. Ne korkum kaldı ne endişem. Artık kimseyi kaybetmekten korkmuyorum. Gidenin de kalanın da ölenin de yaşayanın da ruhuna fatiha.