çünkü giden arkasında anılarını bırakır. O an onun gidişle zaman durur resmen. Nefes alamassın. Ardından öylece bakakalırsın. Dudakların titrer gözlerin dolar. Yüreğinde yangınlar dağ gibi olur sarar bedenini. Gitme diyesin gelir. Ama onurun önüne bir set kurar diyemessin. Desende giden gitmek istemiştir zaten. Hangi söz geri getirebilir ki o an onu. Hangi mübarek dua, hangi evliya tesir eder, onu döndürmeye.
Çünkü arkamızda sadece onu değil acı/tatlı tüm anılarımızı da bırakıp gidiyor olduğumuz için. Belki bisiklet sürmeyi ilk onunla öğrendim ve şimdi benden bu anıyı silmemi istiyorlar. İnsan yapamadıklarını yaptığı kişileri daha zor unutur ve bir veda asla veda olarak kalmaz. Her veda bir merhabayla başlar.
İnsanın boğazı düğümlenir. Vücudu uyuşur. Kalbi parçalanır. Veda etmek Hiç kolay değil Sevdiğiniz birisi ise ve Ve bir daha görememe ihtimalini düşündükçe çok zor bir durum. Vedaları sevmiyorum ama bazanda gerekli olabiliyor zor olsada
Çünkü vedalarda asıl giden, kalandır. Her şeyden, herkesten ilk kalan gider. Veda eden bunu bildiği için daha da çok yanar. Ama kalan, gidenden çok kanar.
Sevdiğin biri sonuçta Belki de bir daha göremeyeceğim Onunla yaşadıkları tekrar yaşayamayacağım Boşluğa sürüklenicem Özleyeceğim Kalbim ağrıyor olucak Onunlayken hissettiklerime de veda ediyorumdur aynı zamanda Benden gitmiştir en acısı da bu yani
Bazı insanların pek umrunda olmayabiliyor bu konu... Gerçekten, "veda" kelimesi bana göre değil... O yüzden, bu kelimenin hayatımda olmamasına dikkat ediyorum...