Kimse tarafından çok sevileceğine inanmama hissini yaşadınız mı hiç?

Çevreniz tarafından ne kadar seviliyorsunuz? Bu size ne kadar inandırıcı geliyor? Kimse tarafından çok sevilemeyeceğinize inandınız mı hiç?
Kimse tarafından çok sevileceğine inanmama hissini yaşadınız mı hiç?
Anne babanın bile istedikleri gibi birisi olmazsan hayırsız evlat damgası yiyiyorsun. Yani onların sevgileri bile koşullara bağlı. Hal böyleyken çok sevildiğine inanan insan benim gözümde zaten cehalet mutluluktur kafasıyla yaşıyordur. Üzerinde düşünme, tadını çıkar anlayışı kulağa hoş gelse de sonuçlarıyla yüzleşmen gerektiği zaman, yani aslında sandığın kadar sevilmediğini anladığın zaman yıkıcı olabilir.
Kimse tarafından çok sevileceğine inanmama hissini yaşadınız mı hiç?
Çok sevilme kavramının bana çağrıştırdığı en yakın şey annelerin çocuklarına olan sevgisi. Hatta hayvanlarda bile kendi türünden olmadığı halde bebek olduğu için onu emziren anneler oluyor. işte sevilmek böyle bir şey.
Kimse tarafından çok sevileceğine inanmama hissini yaşadınız mı hiç?
Gönül meselelerinde sevilmek daha farklı. Takıntılı insanlar tüm olumsuzluklara rağmen birisini saplantı haline getirip bırakamayabiliyorlar ama o da sağlıklı değil. Madde bağımlısı, dayakçı, satıcı veya kumarbaz adamların bile sanki zincirle bağlanmış gibi ayrılmayan partnerleri olabiliyor. Sebebi sevgi olabilir mi? Pek sanmıyorum. Yine saplantı.
Kimse tarafından çok sevileceğine inanmama hissini yaşadınız mı hiç?
Bütün bunları kafamda birleştirdiğim zaman koşulsuzca sevileceğimi düşünmüyorum. Çok sevilmenin dengi olan saplantı haline getirilmeyi de birden fazla kez yaşadım ve açıkçası insanın egosunu okşasa bile toplamda hoş bir şey değil. Bir oyunu kolay zorluk seviyesinde oynamak gibi oluyor.
Kimse tarafından çok sevileceğine inanmama hissini yaşadınız mı hiç?
Narsist kişilikler için ölümsüzlüğün sırrı gibi olabilir. Bu bana tutkulu bir ilişkinin hazzını vermiyor. İlişkinin özünde biraz uyumsuzluk olmalı. Kaybetme korkusu da olmalı. Çok sevilince bu kendine has tadı olan şeyler yumuşak geçiş yaşıyorlar ve ilişkinin özgünlüğü kayboluyor. Sen kendin olabiliyorsun belki ama karşı taraf kişiliğini kaybediyor. Birbirinize göre şekillenip mükemmel uyumu yakalama olayı olmuyor. Senin sivri tarafların karşı tarafın yumuşak kalıp sınırlarını esnetmesiyle şekillenmeden kalıyor. Bu da bir süre sonra kendini o kişiye yabancı hissetmene sebep oluyor.
Kimse tarafından çok sevileceğine inanmama hissini yaşadınız mı hiç?
O yüzden sevdiğim kişi tarafından sevilmesem bile sevildiğimi hissetmek en güzeli. Bu da fazlasıyla emek ve vakit isteyen bir şey. Açıkçası bunlarla uğraşamayacak kadar tembelim. İşte sevileceğime inanmamam bunun gibi şeylerden kaynaklanıyor.
Kimse tarafından çok sevileceğine inanmama hissini yaşadınız mı hiç?
Kimse tarafından çok sevileceğine inanmama hissini yaşadınız mı hiç?
Cevapla