Köpeğim ben kapıya yöneldiğim anda huzursuz oluyor, sanki gideceğim diye korkuyor. Her seferinde arkamdan bakıp bekliyor. Şimdi içeri girdim, koltukta yanımda uyuyakaldı ama en ufak hareketimde yine gözlerini açıp beni kontrol ediyor. Kapıya doğru yöneldiğim an hemen yerinden kalkıyor. Bazen düşünüyorum; insan hayatta hiç böyle saf ve karşılıksız seviliyor mu? Siz hiç bu kadar çıkarsız sevildiğinizi hissettiniz mi?
Hiç bu kadar karşılıksız ve saf sevildiğinizi hissettiniz mi?
Benim köpeklerim de öyleydi. Ailem disinda sanmıyorum bu kadar saf sevgiyi gördüğüm insanoğlu olarak. Şimdi iki tane köpeğim var. Beni gördüklerinde gösterdikleri sevgi dünyada hiç bir şeye değişilmez. Gece onlara et ziyafeti sunacağım. Bakalım inşaallah bu yağmurda islanmamışlardır. 😀
soruyu okunca rahmetli köpeğimiz aklıma geldi. ben camiye giderken hep bana eşlik ederdi. beni beklerdi. ben bekleme eve dön diyince geri dönerdi. bir tehdit görürse önden gider korurdu.
Köpeğinin bakışındaki o panik ve bağlılık fotoğraflardan bile geçiyor, çok iyi yakalamışsın 🐶❤️ İnsanlardan tam bu kadar safını az buluyoruz ama imkansız da değil. Ben bir insandan değil, önce kedimden sonra da birkaç çok yakın dostumdan buna yakın bir sevgi hissettim. Ama hayvanların sevgisi gerçekten bambaşka, terapiden hallice 🥹✨
Bu duyguyu hemen hemen hergun yaşıyorum zaten çünkü bir kedim ve kukır cinsi köpegim var evde, bu sevgi çok farklı bir duygu anlatılmaz yaşanır derler ya işte öyle bir şey
Kedimle hissediyorum evet, her an yanımda olmak istiyor, bazen anlaşamayıp tırmık yesem bile beni karşılıksı- öhm öhm neyse tamam dürüst olalım ağzımdaki yemeği yemek için üzerime atlıyor, yemek verince sevdiriyor ksjepxmjwps