Ona aşık değilim ama ondan bir türlü kopamıyorum?

Aynı lisedeydik. O mezun oldu, hep yazıyordu. Çok iyi arkadaş olduk, iletişim çok iyiydi. Sohbetinden hoşlantısını çok net belli ediyordu, kafalarımız aynıydı, hoşlanmaya başladım. Ama bir yanlış anlaşılmayla reddettim sandı sanırım aramız açıldı.

Ailesel çok problemleri vardı birden içine kapanıyordu ben aileme bile güvenemiyorum kimseyle ilişki de yaşamam evlenmem kafasına girdi benden ve insanlardan uzaklaştı ama ben hep onla konuşmaya ihtiyaç duyuyordum. Defalarca yazsam da kısa cevaplar verdi uzaklaştı benden.

Aylar geçti sevgilim oldu. O öğrenince ooo hayırlı olsun yazdı. Çok nadir konuştuk. Sevgilimle ayrıldık, ben üniversiteye geçtim. Bir gün bir storysine cevap verdim, hemen, arayayım seni ne zamandır konuşmuyoruz dedi. O günden beri her gün saatlerce telefonda konuşmaya başladık. Beni erkek arkadaşlarımdan kıskanan tavırlarda bulunup tekrar ilgilenmeye başladı, öyle bir ilgisi vardı ki anlatamam. Gerçekten çok uyumluyduk her açıdan.

2 ay arkadaşça konuştuk 1.5 ay flört ettik ve yine ailesel ve üniversitedeki sorunları arttı, her şey üst üste geldi ve bir akşam bana ben korkuyorum bir şeylerden dedi ve sanki hiç flört etmemişiz gibi davranmaya başladı biz zaten arkadaştık diye tavırlar aldı, ona ne kadar bağlansam da onca zamanlık arkadaşlığım için içten içe arkadaş kalmayı da kabul ettim. Ama onu da devam ettiremedik uzaklaştı benden ve sonunda tavırlarından rahatsız olduğumu sinirle söylememle tamamen küstük.

Anlayamadığım şey cidden çok büyük sorunlar yaşadı, ama ona yardımcı olmama asla izin vermedi. Beni istedi sevdi biliyorum ama hep ailesel güvensizliğini benden çıkardı. Bize bir şans vermeyi bilseydi onun omzundaki yükleri paylaşıp acısını azaltmaya, biraz olsun ona hayatın güzel yönlerini göstermeye hazırdım. Her şeyimi paylaşırdım onunla. Uzak mesafeye rağmen git gel bir şekilde hallederdik. Dost sevgili anne baba her şey olurdum ona ama o kabul etmedi.
3 aydır küsüz, ona aşık değilim ama yokluğunu çok derinden hissediyorum hala, napıcam?