Ailem yüzünden mi oldu?

Öncelikle aileni suçlu olarak görmeni istemem. Çünkü ailen senin iyiliğini isterken biraz abartmış sana nerede güvenip güvenemeyeceğini kestirememişler. Haksız da değiller günümüzde kimin eli kimin cebinde, defalarca şahit oluyoruz ki bugün ilkokul - lise çağında çoğu kız tecavüze uğruyor, taciz ve şantaja mazur kalıyor, internete uygunsuz görüntüleri yükleniyor, bağımlılık yapan maddeler ile tanışıyor. Ailenin de bu bakımdan korkusu yersiz değil. Ancak ailenin seni kısıtlaması senin özgüven konusunda sıfır olman için yeterli bir sebep değil. Evet büyük bir tetikleyici ancak herşey sende bitiyor. Sen istersen onlara sana güvenebileceklerini kanıtlayabilirsin. Bu cümlemden şunu çıkarma onların yapma dediği bir şeyi git yap kendini kanıtla demek değil. Aksine örnek verdiğin kasiyerlik gibi bir işe girip annenin yapabilecek misin sorusu karşısında susup pusacağına. Neden yapamayayım anne diğer kasiyer kızların benden ne fazlası var. Onlar yapabiliyorsa ben de çok rahat yapabilirim. Belki biraz zorlanırım ama zamanla alışırım diyebilmelisin.

Etrafındaki hiç kimse sana güvenmeyebilir bunun hiçbir önemi yok fakat sen kendine güvenmezsen asıl sorun işte o anda başlar. Eğer sen kendine güvenirsen, belki hedeflediğin kadar iyi bir noktaya varamasanda, kendine belirlediğin hedef'e en yakın bir konuma gelebilirsin. Umutsuzluğa düşme, dediklerimi unutma herkesten önce sen kendine güvenmelisin. Desteğe ihtiyacın olursa ben buradayım mesaj atman yeterli. Elimden geldiğince yardımcı olmaya çalışırım.

Kızım kimseye güvenme beni ekle konuşalım gibilerinden söyleyenlere de bak temiz kalpli birine benziyorsun insanları fazla tanımıyorsun ailenin de yanlışı var burada sürekli evde otur otur insan körelir hep evde oturmak ister tabi ki arkadaşların olacak belli bir çevren olmalı ama tamamen bu tür sosyal yaşantıdan kopmak çok kötü bir şey bunalıma sokar insanı sürekli hatalar yaparsın insanları ve hayatı tanımadığın için...