Ailem niye boyle?

Hicbir konuda desteklemedilerki bu hayatta ben ne istiyorum ne hissediyorum duygularim olsun dusuncelerim olsun sorgulamadilar surekli dayatmalari annem bir nevi biraz iyi akilli bir kadin olsada oda bilmisliginin cahilliginde kaldi babam hicbirzaman babalik yapmadi ne okulumda basarili oldum nede is hayatinda tutunabildim cunku ozguvenimi cesaretimi cok zedelediler mesala ben 23 yaslarinda hayatta kendimi dusuncelerimi ifade edebilen biri degildim bir ortamda asla soz hakki alamazdim birak kendimi savunamazdim bile mesala biriyle tartismaya cok cekinirdim hep sessiz kalirdim boyle yollardan gectim ama herseyi kendim astim kendimi guclendirerek hep allaha sigindim okadar dualar ettimki kendimi yeniden yarattim simdi eski benin eseri yok herseyi astim simdi aileme bile lafimi geciriyorum hakkindan geliyorum birak suclu bile cikariyorum bir arkadasim bana sunu demisti hic unutmam sen varolamamissin arkadasim engellenmissin hep kendini var edememisin

Soylerseniz sevinirim

Sevmediler demiyorum her aile evladini sever ama yansitma sekli farklidir ben mesala bir sefkat deger gormedim cunku okadar katiydilarki bu duygu onlara yabanci gibiydi onun icin hep kamufle ettiler mesala brn hic desteklendigimi hatirlamam yaparsin kizim basarirsin kizim dediklerini hatirlamam iyi yonlerimin soylediklerini hatirlamam hep elestirdiler yerin dibine soktular dusunun boyle bir ortamda ruhen nasil saglikli olursunuz nasil basarili olursunuz kendinizi nasil var edebilirsiniz

Aklimizin kosesinde aci bir tecrube olarak kalsada hepsini astim kendimi kendim yarattim kendimi kendim guclendirdim kendime kendim sekil verdim yolumu yarattim