Sevgide bir ölçüt, bir sınır olmalı mıdır sizce?

Sevgide kesinlikle bir sınır olmalıdır.Yine ben yine aşk acısı Şavk Reyiz.İnsanları hayatımıza alıyoruz.Tamam bundan sıkıntı yok onlara belli bir değer veriyoruz bundada sıkıntı yok.Ama bazen o kadar çok seviyoruz ki bazı şeyleri boşluyoruz.Mesela Allah(C.c) gibi..Allah demişki kim birini benden daha çok severseniz onu elinizden alırım kıskancım ben.Haklı ki kimi çok seversek elimizden uçup gidiyor.Biz bu dengeyi iyi kurmalıyız sonra çok üzülmemek için.

Dinlemelik benden sana:

Aslında en üst seviyedeki herhangi bir kritere bağlı olmayandır ama hangimiz acaba o seviyenin altyapısına sahibiz. Zaten kritersiz bir sevgiye sahipseniz sevginin azalması için de bir sebep yoktur, ne olursa olsun sevmeye devam edersiniz. Belli bir kritere bağlıysa (güzellik, zenginlik...) o özellik ortadan kalkınca sevgi hasar alır, ama çoğumuzun sevgisi bu seviyededir. En alt düzeyde de şarta bağlı sevgi (?) vardır, o düzeyde kişi aslında karşısındakini değil, gerçekleştirilen şartlarını sever.

Şunu anladım ki, fazla ilgi (sevgi) sana kazandıracağına daha da kaybettiriyor. Düşünüyorum, gerçekten ne hata yaptım diye? Sanırım fazla ilgi boka sardı her şeyi.

Ne ölçüde yaptığını bilmelisin işi, her defasında eğer bir sonrakisini gösteremiyorsan, yapmayacaksın o vakit. Hep yüksek dozlarda sevmeyeceksin. Salacaksın arada, kendini bi' bok zannetmesin.

Fazla değer (sevgi) hiçbir zaman anlaşılmıyor. İnsan geri zekalısı da hep sahip olamadığı şeyler peşinden koşar ya... Sevgi de böyle.. İnsan kazandığını görünce değerini düşürüyor o kişinin.

Bize daha az sevgi besleyenin gözünde değer kazanabilmek için çırpınıyoruz bu zaman. Ta ki onu da elde edene kadar...

Seneca'dan alıntı yapmak gerekirse, konuya güzel uyar.

"Bağladığın bağlar çok sıkı olmasın, çok bol da olmasın,

Çok bol olursa kaçarım; çok sert olursa koparım."

Sadece sevgi değil her şey dozunda olmalı..

Sevgiyi bazen abartırsın, karşı taraf senden sıkılır.. İlgilenmezsin, karşı taraf tribe girer falan. Bu her şeyde böyledir, önemli olan dozunu ayarlayabilmek..

Dozuda yanlış hatırlamıyorsam bi' çay kaşığı falan..

Sevdiğimizin aslında insanlar olduğunu düşünüyorsunuz, ama daha derine indiğimizde, sonunda sevdiğinizin onlar olmadığını göreceksiniz, biz sadece bu sevgi duygusunun içimizde yarattığı duyguları seviyoruz .

Klasik bir cümle ile başlangıç yapalım.

Her şeyin fazlası zarardır.

Sevgide bir ölçüt olmalıdır.

Sevdiğin kadar sevilmediğinde hayal kırıklığına uğranmamalıdır.

Falandır üstelik biraz da filandır.

Ama sen bunlara hiç mi hiç takılma.

Eğer sınır tanımayacaksan da al hayal kırıklıklarını omzuna bungee jumping yap.

Baş aşağıyken daha çok yük taşır omuzlar.

Yani yer çekimini yanına almadan aman ha.

Tanımamazlık yapma sınırlarına.

Daha sevgiyi, şiddetini, türünü, gerçekliğini v.s. tanımlayamazken bir de ona sınır, kural, engel koymak nasıl düşünülebilir? Birini sevmek veya tersi nefret etmek elimizde değil ki. "Dur şunu seveyim, şundan nefret edeyim" diye plan yapıp uygulamak diye bir şey var mı ki, "dur ya bunu çok sevdim azcık fren yapayım, dozu azaltayım" diyebilelim. Bunu yapmaya çalıştıkça ilişki içinden çıkılmaz hale gelecektir orası garanti. Zira siz olmayacak bir duaya amin derken karşınızdaki ne yapmaya çalıştığınızı anlayamayacak, tamamen farklı sebepler arayacaktır (haklı olarak). İlişkinizi yerin dibine gömmek, acılar içinde kıvranmak istiyorsanız gayet esaslı bir taktik olacaktır, bu şekilde kullanılabilir.

iyi akşamlar şavk.herşeyin bir haddi bir hududu olmalıdır.olmalı ki karşındaki insanın iradesi boyunu aşmasın. bu memleket bu adamın kıymetini bilmiyor.

Standart sevdiklerimin yani sıra ölcüsüz ugrunda ölüme gidecek kadar deger verdigim dostlarım var..Kisinin yapisina göre degisir benim sevgi anlayısım kullandigi bir söz bile onu sahiplenmeme yetebilir bazen bazende bunun tam tersi olur.Tükürene mezar öpene lalezar olurum..

Sevgide azlık ya da çokluk diye bir şey yoktur benim görüşümce . Seversen ya tam seversin ya da hiç sevmezsin . yok ben az seviyim yok şu kadar sevgi yeter diye bişey yok . Sevgi fedakarlıktır , şefkattir , merhamettir , hoşgörüdür . sevgi irade ve azim işidir çaba ister .