İlişkilerde karşı tarafa taviz vermek ne kadar doğrudur?

Kendinizi ifade etmek veya karşıdakini aşırı memnun etmek odaklı biriyseniz devamlı olarak karşıdakinin ne düşündüğünü, yüzünün ifadesinin ne olduğunu yakalamaya çalışırsınız. Yani bir deyim olan, ağzının içine bakarsınız. Böyle bir durumda ise, bütün mutluluğunuzu ona endeksler aynı zamanda da ona çok büyük bir sorumluluk yüklersiniz. Onun hasta olma hakkı, suratının asık olma hakkı, mutsuz veya bir şeyi beğenmeme hakkı zamanla olmaz. Çünkü o olumsuz olursa onun üzerine hayat kuran da aynı şeyi yaşayacak. Bu nedenle o olumsuzu yaşamasın (kendisi de yaşamasın) diye devamlı bir memnun etme, aşırı fedakarlık, bütün yükü sırtına almak gibi çabaya girecektir.

İlişkilerde karşı tarafa taviz vermek ne kadar doğrudur ?


Yanlış bulduğunuz fikirleri, davranışları o üzülmesin diye doğru yapıyormuş gibi kabullenmiş görüneceksiniz. Oysa onun karşı çıkmanız halinde üzüleceği sadece sizin hipotezinizdir.


Bir arkadaşımın başına gelen olaydan bahsetmek istiyorum arkadaşlar sizlere.


Arkadaşım eski erkek arkadaşından dolayı bir dönem bana yakınmıştı. Söyledikleri aynen şuydu. Aslında kendini ifade etseydi ben üzülmez aslında tam tersine yanlışımı görür aynı zamanda onun da ne düşündüğünü bilmiş olurdum. Fakat o sessiz kaldıkça ben davranışlarımın onun hoşuna gittiğini ya da doğru olduğunu düşünüp devam ettim. Ama bugün gelmiş ben yıllarca seni alttan aldım taviz verdim diyor. Ben bunu talep de etmedim bundan mutlu da olmadım. O benimle bir konuda tartışma cesaretini bulamamışsa, ya da benim üzülmemle başa çıkamamışsa benim suçum ne ?


Burada görüldüğü gibi tavizi veren, sessiz kalan bir bağımlılık geliştirmiş; hayatta tek mutluluk kaynağı sevgilisini seçmiş.


Yönetmek bir güçtür. eğer kendinizi yönettiriyorsaniz, nasil yönetileceğinize karışamazsınız. Çünkü yönetim bir güç ise, gücü başkasina verip aynı zamanda da kullanamazsınız. Beni böyle yönet diyemezsiniz.

Bu tip ilişkilerde dışarıdan bakıldığında bir tarafın aşırı dominant, diğer tarafın ise pasif ve tavizkar olduğu sanılır. Oysa pasiflik te dominantlık da ilişkinin başlangıcı ve gidişatına göre şekillenir. Siz beraber yürümek yerine arkada yürümeyi seçerseniz otamatik olarak partneriniz önde yürümek zorunda kalır. Asıl olan beraber yürümek olsa fedakarlık şeması olanlar gereksiz ve aşırı çabaya girerler.

İlişkilerde karşı tarafa taviz vermek ne kadar doğrudur?
Cevapla