NOT: Bal Dudak!

Merhaba herkese. Size aslında bir süredir unutmaya çalıştığım bir kadını yazacağım. Belki neden unutamadığımı bana söylersiniz. Hem iş, hem de gezmek amaçlı iç Anadolu da bir şehre gittim... Güzel olduğunu düşündüğüm ve merak ettiğim bir ilçesi vardı oraya giden bir otobüse bindim. Yolda mideme bir sancı girdi garajdan direkt hastaneye gittim. İlçe olduğu için hastane küçük ve donanımsızdı... Pek memnun olmasam da gittim. Durumu izah ettim klasik ritueller vs. sıra geldi içeriye girdim.

En güzel an

Odaya girdim... Tabi sancıdan dolayı agresifim oldukça beni içeriye çağıran sekretere "doktor hanım nerede?" dedim. Sonra kulaklarımın duyduğu dünyadaki en güzel huzur verici ses "buyurun benim beyefendi" dedi.

Gayriihtiyari "stajyer doktora muayene olmam!" dedim sinirli bir ses tonuyla. Stajyer doktor olarak düşündüğüm kadın güzel olsa da sağlığım daha önemliydi elbette ben bunları düşünürken, doktor "bu hastanedeki tek uzman doktor benim" dedi. agresif bir ses tonuyla.

Topla da gel

Sahte ve acı dolu bir gülümseme takınarak "kusura bakmayın doktor hanım yaşınızı göstermiyorsunuz stajyer sandım" dedim. Dediklerimi kulaklarım işitince kendime sövdüm tabi. "neyse" diyerek konuyu geçiştirdi. toplayamamıştım konuyu.

muayene tetkikler vs. bitti. Öğleden sonra işim bitmişti hastanede...

Ama gidemedim...

Evet gidemedim. Niye bu kadar etkilendiğime dair en ufak bir fikrim yoktu. Hastanenin çevresinde döndüm durdum. O soğukta hemde. Ben döndükçe onu gördüğüm o en güzel saniyeleri beynim başa sardı sardı. Ben, kimseyi umursamayan tek takılan ben bir kadın için o soğukta bekledim.

Mesai saati bitince oda çıktı peşinden usulca yanına gittim. Tabi sakallar dondu tabiri caizse. Beni gördüğüne şaşırdı. Özür diledim öyle demek istemediğimi söyledim. o şekilde sohbete başladık... Deli cesaretiyle hastalığımı bahane ederek telefon numarasını istedim. Bir süre düşündükten sonra kağıt kalem çıkarıp numarasını yazdı. Ve gitti...

Haftalar geçti...

Günlerce konuştuk mesajlaştık. Bayağı samimi olmuştuk şehrin merkezinde buluştuk. Bal dudak diye dalga geçmiştim... Sonra biraz yakınlaştık. O günden sonra ona hep "bal dudak" dedim. Benim yaşadığım şehre dönmem gerekti.

Sonra ne oldu?

Kendi mesleğinden birisini buldu. Benimle eğlendiğini benimde öyle düşündüğümü söyledi... Aksine ben ciddiydim. O günden sonra hiçbir kadını sevmedim nefret ediyorum hatta. Onun intikamıyla kimseden de eğlenmek adı altında çirkince intikam almadım. almıyorum. 1 yıl oldu ama hala bazen aklıma geliyor.