Platonik Aşka Teslim Olduğum Bir Sonbahar Akşamı

Hayatta hep yanlış zaman da yanlış yerde bulunuruz aslında. Planı ne yaparsak yapalım ya işimizi bir sağanak yağmur bozar. Ya da bunaltıcı sıcaklar. Anlık bir telefon ya da istemsiz uyuya kalmalar.

Herkesin başına gelir. Platonik aşk sadece bir isimdir. İçinde çeşitli maddeler vardır. Görürsün beğenirsin, hoşlanırsın onu iki dakika daha fazla görmek istersin. İstemsiz bir hal alır iç bölgende.

Bir Otobüs Macerası

Çok sıkıcı geçeceğini düşündüğüm bir otobüs ile 25 dakikalık bir yolculuğum olacaktı sadece. Tıka basa dolu olur otobüsler. Kafanı cama yaslayıp da bir bir aklından anılar geçmişin dönmeye başlarken. İki saniye de gördüğün bir insanın hemen o hayalin içine karışması nasıl bir duygudur. Benim tanımadığım birine selam vermişliğim hiç yoktur. Yani öyle bir alışkanlığım olmadı. Masumca izlemeyi severim. Bir kaç gün aklım da izlediğim görüntüler parça parça geçer. O zaman işte cayın, kahvenin tadı çıkıyor. Benden 3 durak sonra binmişti ve yaklaşık 5 6 dakikalık bir mesafemiz vardı. İlk defa gördüğün de ise nasıl daha önce hiç görmemişim böylesini diyorsun. Platonik ya şimdi sevme değil bu hani anlık hemen düşünme mantığı ortaya çıkıyor.

Acaba selam versem ne tepki verir

İnsanın kendi içinden sorduğu en net sorudur bu. Kendin sorar kendin cevaplarsın. Oda yetmez kendi kendine beğenmez ki ya da kabul etti nolacak şimdi gibi gereksiz düşüncelerle boğuşursun.

Biliyor musun Senin Haberin Yok Belki Ama

En güzeli de sen oracıkta kaçamak bakışlar atarsın. Onun kafa başka yerdedir belki. Sevgilisine gidiyordur zaten dersin. En olumsuzunu düşünüp tanışma cesareti gelmesin diye hep olumsuz karşılarsın bu hoşlanmayı. Nereden bilecek ki benim onu izlerken masumca düşünceler de olduğumu.

Köprücük kemiğini süsleyen bir kaç beni sevmiştim ben sadece

ya da başını cama yasladığında burnunun yavaş yavaş cama değmesini izlemiştim. Saçlarındaki boyanın ne renk olduğunu hesaplamıştım. Kıyafetine bakıp nasıl biri diye her yirmi saniye de bir o başka yere bakarken her fırsatı kollamıştım sadece. Nasıl biri olduğunun da pek önemi yok demiştim. Hafif dudak büzüşleri ile çıkan o gamzelerine baka kaldığım anlar da tümseklerden geçerek kendime gelmiştim.

Benim tek görevim vardı izleme. İzlemiştim onu masumca gizli gizli.Kısacık 10 dakikaya çok şeyler sığdırmışım aslında şimdi yazarken fark ettim. Çok anlık oluyor böyle şeyler. Kısa sürüyor günlerce aklında kalabiliyor. Bir daha onu görünce yine bir heyecan oluyor belki ama. Göremezsen de unutuyorsun işte. Hayali ile kalıyor her şey.