Pişmanlık: Platonik Aşk

4 sene önce liseye başlamıştım. Yeni bir ortam olduğu için tabiiki de ilk 3 ay zorluk çekmiştim. Kilo sorunu olan arkadaşımın birde ikizi vardı. Sınıftaki nasıl desem gereksiz insanlar arkadaşımın ikizi midesi bozuldu diye dalga geçmişler arkadaşımda ağlamıştı. Zaten ne oldu ise o derste olmuştu.

Dersimiz boştu ve hoca da yoktu. Arkadaşlarla kızı lavaboya götürüp yüzünü yıkadıktan sonra sınıfa geri dönerken sanki hani diyorlar ya elektrik alamadım; elektrik çarpmış gibi olmuştum. Donup kalmıştım. Hayatımda ilk defa bir erkeği bu kadar inceliyordum ve bakıyordum. Aşık olduğumu ilk başta anlamamıştım. Hafif kirli sakalı ve duruşu ile o kadar efendi oturmuştu ki, ona hayran olmamak imkansızdı.

Geceler boyu düşünmüştüm. Merdivende, kantinde...

Sınıfımızın yanındaki sandalyede özellikle kendi katı aşağıdayken bizim katta durması onu daha fazla görmemi sağladı. Ondan vazgeçicem dedikçe o sanki gözüme batıyordu. O sene sınıfta kaldım. Derslere odaklanamadım. oysa 3 ders yüzünden geçememiştim.

Ertesi sene kantinde otururken yanıma gelip gözlerimin içine bakıp sandalye istedi. Sınıfı en üst kattayken 1. kattan dolaşıp yani benim sınıfımın önünden bir kızla kolkola geçip kızın kolunu indiriyordu oysa yukarı dümdüz çıksa onu görmeyeceğim. İnadıma önümden geçiyordu. Sevdiğimi söyledim bir gün kolundan tutup artık dayanacak gücüm kalmamıştı. Kısaca beni sevgilim var diye kestirip atmıştı. Platonik aşk çok acı çektiriyor gerçekten. Sürüm sürüm süründürüyor insanı.

Annem okula öğretmenle konuşmaya gelmişti bir nedenden dolayı. O güne kadar aradan 2-3 ay geçmişti ve daha görmemiştim. O gün annemle bahçede konuşurken geldi annemin arkasından gelip gitti ve bişey diyip arkadaşına geri arkasından giderken annem laf sokmuştu. Onu sevdiğimi bildiği için. (Oh canıma değsin bu arada!)

Ondan uzaklaşmaya başlamıştım yavaş yavaş; derslerim de iyi oluyordu ki yine karşılaştık.

Öğretmenler camına yaslanıp arkadaşlarım ve benden tarafa bakınıyordu ve geri çekiyordu gözlerini. Bakmayacağım desemde arkadaşlarım zorla baktırıyordular 'buraya bakıyor' seninki orada' dışarı çıkmış' gibi sözlerle olur olmaz gözüm kayıyordu.

Ve platonik aşk sonunda beni okulumdan etmişti! Okulda kalmıştım yine... Ailem kızmadı bana. Şimdi açıktan okuyorum. İşte o günden sonra tüm erkeklerden uzak duruyorum. Artık aşk diye birşey sokmadım hayatıma ve birdaha da sokmayacağım.

Şimdi de taşındığımız adresin yakınlarındaki üniversiteye gidiyor! Ama ben artık çoktan tiksindim ondan. Aşk gelip geçici... Eğitim daha önemli...