Aşkın Büyük Yarası: Platonik Aşk

Önce mutluluktu aşk

Kalbin şımarışıydı. İçinde uçuşan masum kelebeklerin adıydı aşk. Parlayan gözlerindi. Güzeldi. Mutluydu. Umutluydu.. Yumuşacık, sımsıcak bir histi kalbinden bütün bedenine yayılan. Gülümseyerek kurulan hayallerdi.

Biraz da korkuydu. Sonu nereye gidecekti değil mi?

Hastalık gibiydi. Yayılıyordu. Durmuyordu

O kadar büyür ki zamanla içinde. Hayaliyle uykuya dalar, bütün gece rüyasını görürsün. Yetmiyormuş gibi uyanır uyanmaz aklındaki odur. Bütün şarkılarda onu bulursun. Sanki güneş bile onun adını haykırır.

Sen de haykırmak istersin aşkını. Sesin çıkmaz. Susarsın. Öyle masum, öyle ürkek seviyorsundur ki çıkamazsın karşısına. Gözlerine bakamazsın. Görünce kaçar saklanırsın. Görmezsen dünyaya sığamazsın. Ürkek bir ceylan gibi titreye titreye o kötü haberi beklersin.

Elinden fazlası gelmez

Hesap soramazsın. Kızamazsın. Dilediğin gibi sahiplenemez kalbinle savaşırsın. Gece boyu ağlar göz yaşını kendin silersin. Bir saniye görmek için canını verirsin belki. Ama o bilmez. Kimse bilmez sen susarsın onlar sana iki kişi arasında kaldıklarını bunun canlarını acıttığını anlatırlar. Sen acı bir tebessüm edersin.

Ve o kötü haber gelir...

Kimi insan benim gibi en yakın arkadaşının sevgilisi olarak bulur canından öte sevdiğini. Sonra nişanını düğününü izler uzaktan. İçinde yükselen lavları gözyaşlarıyla söndürmeye çalışarak.. Gözyaşlarını da kimse görmesin diye içine akıtarak. Ağzını kapatıp haykırarak seversin.

İstedim ki herkes sevsin böyle. Herkes sevilsin. Ama yaşamasın kimse yaşadığımı. Sen de yaşama

Hayır. Umutlanma. Sonu iyi bitmeyecek. Filmlerdeki gibi sever belki iki insan birbirini. Ama sen platonik! Sadece uzaktan izleyeceksin. İçindeki kelebeklerin ölüşünü acıyla izleyeceksin. Bir süre sonra gözlerindeki tek parlaklık dökülen yaştan olacak.

Bekleme. Sonu güzel bitmeyecek

Dua mı ediyorsun? Etme! Yoksa benim gibi küsersin yaratıcına. Bir zaman sonra öyle bir hale gelirsin ki en azından başka birine platonik aşık olsaydım da ondan sonra başkasının olsaydı diye düşünürsün. O kadar zavallı olursun.

Emre Aydın'ın dediği gibi;

Hüzünlerden bozma mutluluklar yaşarsın...

Haksızlıktır bu

Kirletir onlar aşkı.. Aldatırlar. Ağlatırlar.. Yedek bile yaparlar. Onlar bunları yaparken sen gözünü telefonuna diker bir tek mesaj beklersin. Onlar kim bilir kaçıncı büyük aşklarıyla sevişirken sen hayaliyle yetinirsin. Kuracak hayalim olsun yeter, dersin. O bile mutluluktur senin için. Ama o gerçek yüzüne tokat gibi iner işte.

Hayır. Aptallık değil uzaktan sevmek

Aptallık, eziklik diyecek bazılarınız. Ama değil! Cesarettir platonik aşk. Bazen en yakın arkadaşınla beraberken sevdiğin onların yanındaki üçüncü kişi olmaktır. Bazen kuzeninle olan nişanını izleyip alkışlamaktır. Bazen sevgilisiyle sarmaş dolaş musmutlu hallerini uzaktan izlemek, bazen sosyal medyada paylaşılan mutluluk saçan fotoğraflarını beğenmektir. Düğününe gidip altın takmaktır bazen. Bütün bunlarla savaşmaktır. Hayır güçsüz değil bütün bunları taşıyacak kadar güçlüyüz biz. Üstüne bir de sizin 3 aylık belki 100. sevgilinizden ayrılışınızın o çok acı hikayesini dinleyip, kendi derdini bastırıp teselli verecek kadar sabırlıyız biz.

Öyle masum ki bizim sevgimiz fotoğrafına bakarken kızarır yanaklarımız. Belki küçümsersiniz acımızı 'Hiçbir şey yaşamamışsın hayal dışında. Ne acısı.' dersiniz belki. Ama en acısı da budur. Hiç birşey yaşanmamıştır. Mutluluktan sonra acı bile değildir. Acıyı daha büyük bir acıyla unutmaktır platonik aşk.

Ve unutulmazdır bizim sevdamız

Kabuğu düşse izi kalır...