Bir Platonik Aşk Hikayesi

"Seninkinden küçük olan umut dolu yüreğimle,en temiz duygularımla sevdim seni.Seninde beni seveceğin günü pes etmeden bekledim. Hep bekledim...

Tam oldu sona yaklaşıyoruz derken kayıp gittin ellerimden sandım, çok korktum o gün...

Nasıl da acıdı sol yanım başkasına gülerken görünce seni. Sonra aniden napıcağımı düşünürken sen bana o sıcak gülüşünü gösterdin birden soğuk kış gününde içim ısınıverdi seninle tekrar.Evet o an kalbim yeniden senin için atmaya başladı. Ne de kötü bir duygu uzaktan sevmek tüm vücudumda sen varsın kalbimin ritmine bile karar veren bir sen ama haberin dahi yok ya nasıl üzülüyorum bir bilsen..."

Hepimizin hayatında bir kerecikde olsa karşılaştığımız şu iç ses... Sevgilerin en tarifsizi en tartışmaya açığı acaba uzaktan sevmek mi en güzeli az acısızı yoksa hem sevilip hem sevip yıpranan ilişkiler içinde bulunmak mı? Hadi çıkın işin içinden

Onu uzaktan koruyup kollamak, ondan habersiz onu kıskanmak

Ve en önemlisi ona bütün yüreğinizle verdiğiniz sevginiz. Siz ona sevgi verdikçe ve o bunu fark etmedikçe ya da fark ettiğinde dahi yanıt vermeyince içinizde tükenen umutlarınız, hayal kırıklıklarınız.

Kırılan kalplerin hesabını kim verecek?

Haberi dahi olmayan sevilen kişi mi yoksa kendi kendinize mi onarıp yolunuza devam edeceksiniz? Hiç düşündünüz mü acaba karşına çıkıp sana olan tüm duygularımı söylesem bana karşılık verir misin diye sorsam her gece cevabını alırım eminim.

Sadece düşünmeyin icraata geçin her gece canınız yancağına bir kere yansın tam yansın belki de yanmaz karşılık bulursunuz ve hayatınıza o ve sen olarak değil siz olarak devam edersiniz.

Hayat kaçmak için çok kısa ihtiyacımız olan bir anlık deli cesareti..

Ve sonrasında akışına bırakmak... Herkesin duygularına karşılık bulması dileği ile..