“Sevinir seven, sen seversen!”

Son zamanlarda gerek site içinde, gerek site dışında gördüğüm kadarıyla herkes platonik sevgilerden dert yanıyor…

Daha önce kendimi hiç platonik bir aşkın içinde bulmadım ama, birazcık empati kurmak her şeyi çözüyor…

Sevmek, seçimle olan bir şey değildir. Kimseyi isteyerek sevemezsin, "Ayy ben bunu bir seveyim, bir aşık olayım yaa." demezsin. Kendini birden bire duygu karmaşası içinde bulursun, bir bakarsın ki aşık olmuşsun bile..

Senin olmayacak birini sevdiğin zaman, çift mesai yapar ömrün. Gündüz yaşamaya, gece ölmemeye çalışırsın..

Eğer birini seviyorsan ve o seni sevmiyorsa bundan çok güzel kaos çıkar.Bir sürü şiir,sağlam bir roman ve anlatacak bir sürü hikaye çıkar. Uykusuz geçen geceler, parklarda içilen şaraplar,yerli yersiz kıskançlık krizleri çıkar.Ama sevgine karşılık çıkar mı? O biraz zor işte.

Seni habersizce sevdim, habersizce gitmesini de bilirim platonik sevgilim..

Senin olmayacak birini elbette ömür boyu yüreğinde taşıyamazsın, bu seni hem yorar, hem canını yakar. Günü gelir vazgeçersin, ama önemli olan onu karşılıksız sevdiğin süre içinde bu durumun seni nasıl etkilediğidir. En az hasarla bu aşktan sıyrılmalısın.

Unutmamalısın ki sen değil, 'O Kaybetti!'

Sen onu sevdiğin gibi, bir başkasını sevebilirsin. Peki ya 'O' yine sevilebilir mi senin onu sevdiğin gibi?

Mutlu olmak istiyorsan sevdiğini değil, seni seveni sev.

Ve unutma:

Sevinir seven, sen seversen!

Okuduğunuz için teşekkür ederim. Sevgiyle kalın. ❤

#Duman