Platonik Bağımlınım!

Aslında bu belki onun okuması için, anlatamadığım hislerimi anlaması için bir şans. Umarım okursun hayranı olduğum adam. Okursan bana ulaş lütfen..

Her şey kuzenimin bu sayfaya üye olmasıyla başladı...

Çok sıcak bir Eylül günü sene 2015... Şimdi 2015 dedim diye çok uzakmış sanki diye dalga geçmeyin. Bilemezsiniz içimdeki fırtınayı. Her neyse devam edelim.

Bir gün merak edip bende bu siteye üye olmaya karar verdim ve oldum. Daha siteyi nasıl kullanacağımı çözememişken sen çıktım karşıma. Bir anda. Pat diye. Kendimi senin profilinde buldum bir türlü ayrılamadım profilinden. İnan alkol alsam bu kadar olmazdım sanırım yani psikopat gibi seni izlemezdim incelemezdim herhalde.

En son dayanamayıp soruna cevap verdim. Pişman mıyım hayır. şu an şu durumda olmak ister miydim e ona da hayır. Aklımı yitirmiş gibi hissediyorum...

Seni hiç tanımıyordum. Sahi nasıl güvenebildim?

Nasıl sadece tek bir cümlene inanabildim? Ben böyle biri değilim ki. Hemen güvenemem ki insanlara yakışıklı. Sana nasıl kandım? Sonra ne mi yaptım bir sorunu daha yanıtladım. Sende bana cevap verdin. Bu yorumlaşmalar uzadı uzadı. En sonunda bana ''Hadi mesaja geçelim.'' dedin. Güneş açtı sanırım gökyüzünde... O an midemde bir kıpırtı oldu. Ya dedim ki bana ne oluyor. O aralar anlam veremiyordum bu hallerime. Çocuk çocuk davranma kızım kendine gel diyordum. Sen ise her geçen gün beni fethediyordun. Her gün işi gücü bırakıp buraya, sana koşuyordum resmen. Sebebini bilmeden. İstemsizce çekiyordun beni kendine.

Geceleri seninle konuşurken uyuyup, sabahları seninle uyanır olmuştum. Öyle mutluydum ki. Adeta '' Çok mesudum bilemezsin! '' modundaydım. Ve o gün hayatımda ilk defa sosyal medya üstünden birine numaramı verdim. Öyle güvendim ki benimle gülmene. Hayret! Bir gülüş... Hem de hiç göremeden... Sadece hahaha!

Kim deme biliyorsun bu sensin!

Sonra yediğimiz içtiğimiz bir olmaya başladı samimiyetimiz arttı da arttı , ben sana iyice bağlandım. O anlık en ihtiyacım olan şeyi, uykumu verdim sana. Biliyorsun çalışıyorum ve çok yoruluyorum ihtiyacım olan sadece uyku ama ben sana onları verdim. Gülüşümü, sevgimi, üzüntümü bile sana verdim ben. Sende beni sevdin sanki? Biliyorum en azından sever gibi oldu yüreğin. Attığın adımların bile resmini çeker oldun bana. Benim için... Aklım kalmasın diye hani... Sahi sevmiştin dimi beni?

Bak üzerinden kaç ay geçti son konuşmalarımız hala duruyor. Aklıma geldikçe okuyorum. Özledim be seni adam.

Bana ismimle seslenişini özledim.

Ya bir isim işte. İsmimi herkes söylüyor. Aynı isim yani ama senin o yazış tarzın bile ismimi daha çok sevmeme neden oldu. Sesini hiç duymadım bile. Duyamadım.. Hala en çok merak ettiğim şey sesin. Sırf bu yüzden gizlice iş yerine bile gelmeyi düşündüm kaç kez. En azından uzaktan bir sesini duyardım. Sonra belki vazgeçerdim senden he? Ne dersin?

Off adam! Hala güne seninle başlıyorum.

Her seni görüşümde Allahım bir kez sesini duyabilsem diyorum. Her resmine bakışımda hem geleceğimi hem de hiçbir şeyimi görüyorum. Belki sevgili olsak bu kadar platonik bağlı kalmazdım sana ama şu var ki sevgiliden eksiğimiz yoktu hatta fazlamız vardı biliyorum bunu. Ne hayaller kurmuştuk. Ne güzel saçmalardık...

Sonra mı ne oldu? Bir anda konuşmayı kestin ve öylece kaldık. Yazık ettin bize yakışıklı. Hiç yoksa bir açıklama isterdi şu yüreğim.

Şimdi mi ? Bana bir merhaba desen yine güller açar gönlümde. Yine öter kuşlar cıvıl cıvıl. Ama sen gidiyorsun bana yazmak yerine başka kızlarla konuşuyorsun. Niye emmimin oğlu? Niye? Niye canımı yakıyorsun yakışıklı? Söyleyemedik diye sevmemiş mi oluyoruz? Niye hala bekliyorum seni? İşsiz miyim? Büyü mü yaptın bana?

Biliyorum kendi kendime boşa kürek çekiyorum hatta kürekler bile kırıldı yani geri adım atmalıyım işim gücüm var benim. Ya çık şu yüreğimden ya da kilitle kendini ebediyen... Bir kelime söyle bana , evet ya da hayır de ya ne bileyim işte ihtiyacım var tekrar seninle gülmeye. Özledim sesini merak ettiğim adam. Özledim birlikte hayaller kurduğumuz adam. Özledim...

Biliyorum sana giden yollar kapalı.

Bunu okursan bana ulaş olur mu? Hoşçakal...

Platonik bağımlından sevgilerle...