Bu Boşluktan Beni Kurtarmanı Bekliyorum

Hayatımdaki herşeye milyonlarca kere şükürler olsun. Ben yanlış yapa yapa, bugünlere geldim...

Ben 17 yaşında biriyle tanıştım, cok mutsuzken karşıma çıktı. Beni mutlu etti, herşey rüya gibiydi. Ama sonra o benim güvenimi kırdı. Bende daha güvenemedim. Ama seviyordum, onun yalanlarına herşeye rağmen ilişki iki sene sürdü, güya evlenecektik falan falan. Ben onunla evleneceğimize inanmadım. Çünkü onun annesi benim babamın mesleğini değiştirip söyledi akrabasına. Benim babam marangozdu, ama çok şükür evimiz vardı. Ama benim zoruma gitmeye başladı.

Ben çoğu şeyi çocuk aklımla anlamadım. Birgün ben ona okul bitti, staj yapmam gerek dedim. Avukat bürosunda oda ne işin var dedi. Ben senin çalışmana karşıyım dedi. Benimde çok ihtiyacım vardı, ailem için hatalarımı çalışarak telafi etmek istedim. O bana güvenip istemedi. Bende yaklaşık altı ay gizli staja gidip geldim. Ama hep kavga, dövüş olmuyordu. Ondan saklanmaktan bıkmıştım. Sanki namussuzluk yaptım da bu kadar acı yaşamışım. Birgün evin orda bekleyip beni takip etti ben 20 yaşlarındayım o zaman. Birden ayağım takıldı, bir baktım, o...

Beni takip ediyor, belli etmedim. O gün markete gidip eve döndüm. Ama artık benden şüphe duyduğunu anlamıştım. bir gün yine kavga ettik, ben artık bitmesini istedim. Sonra hattı kırdım, zaten sosyal hesabım yoktu, ulaşamazdı. Yaklaşık dört ay hep korkuyla beni takip ettiğini sanıp balkon penceresinden bakıyordum. Korkudan sınava bile hazırlanamıyordum, doğru dürüst. Birgün aradım, benden uzak dur dedim bir ton şey. Oda sen umrumda değilsin dedi. Ve ben çok acı çekiyordum çünkü onu çok seviyordum. ya da öyle sandım.

Birgün onu arayıp buluşalım dedim, tamam dedi parkta buluştuk. Bana sarıldı falan sonra bana dedi hat al kendine. Ben de gittim, ama çok pişman oldum. Onunla buluşmak hataydı, bidaha aramamaya karar verdim. Çünkü benim daha evlenmeden hayatımı kısıtlayan biri bana sürekli huzursuzluktan başka bişi değildi. Bir senedir yok, beni çok seviyor. Ama ben onu artık istemiyorum. Şu dakika dönsem istemeye gelecek. Ama anladım ki benim istediğim kişi o da değilmiş. Neyse gelelim değişimime, onunla çıkarken korkaktım, şimdi cesurum dimdik yürüyorum.

Ben kötü bişi yapmadım ve boyum 1.75 o varken kilom 46ydı şimdi 63. Kilo alamamın sebebi stres, üzüntüymüş. Şimdi ne oldu? şu an hastanede çalışıyorum, ama sınava hazırlanıp kâtip olucam. Aldığım para 1500 olsun yetiyor. Çevremde herkesin evlenilecek kız diye, gösterdiği kişiyim. O kadar çok kişi varki benle evlenmek isteyen. Ama benim istediğim kişi çıkmıyor.

şu an Allahtan dileğim o benim karşıma çıksın, ben onun için herşeyi yaparım. Beraber herşeyin üstesinden geliriz. Şimdi bazı kişiler sen egolusun, falan diyebilir. Arkadaşlar, gerçeği anlattım...

Niye kimseyi istemiyorum? Çünkü kimsenin günahına girmek istemiyorum. Bişi hissetmiyorum bu yüzden. Peki ben nasıl birini istiyorum?

Boyu benden uzun olsun. Allahtan korkan, Saygılı, iyilik sever, düzgün işi olan, merhametli birini istiyorum. Namaz kılsa iyi olur ama kılmasada ben ona başlatırım zamanla. Benim hayalim o benim karşıma çıksın, gelsin. Ben onunla herşeye varım. Birlikte yemek yemeye gidelim, onun yanında kendimi güvende hissedeyim, kollarI huzurum olsun. İnsanlara yardım edelim. Tencere kapak misali yakışalım. Evlenelim, çocuklarımız olsun, ailece namaz kılalım. Beraber maç izleyelim. Biz kocaman bir aile olalım. Annemden görmediğim sevgiyi, ben evladıma göstereyim. Ben çocuğumu hiç üzmem ki. Ben çocuğumu yanlız bırakmam ki. Ben hep arkasında olurum, doğruyu yanlışı öğretirim. Benim çocuğum benim gibi ağlamaz ki...

Benim çocuğum benim gibi yanlız, bir siteye derdini anlatmaz ki, benim çocuğum annesine anlatır...

Arkadaşlar, moralim çok bozuktu 6 saattir ağlıyorum yaşadıklarımı anlatabilecek sizden başka kimsem yok... hakkınızı helal edin, okuduğunuz için teşekkür ederim.

Dualarınızı eksik etmeyin, cok ihtiyacım var.

Buda sizlere...