Seninleyken Onu Düşünüyorum Ama Sadece Düşünüyorum! Bu Yüzden Aldatma Sayılmaz

Bir hafta önce sorulara bakarken, bir soru dikkatimi çekmişti. Soru şu; "Aldatma nedir?" Cevapları da merak ettim ve tüm yorumları tek tek okudum. Çoğu kişi aldatmanın sadece gerçek hayatta yapılan bir olay olduğunu savunmuştu. Aldatma olabilmesi için yüz yüze konuşmak/telefonda görüşmek/yazışmak gerekirmiş. Düşünceler ihanet sayılmazmış. Ben de aldatmanın düşüncelerle bile yaşanabilecek bir olay olduğunu anlatabilmek adına bu benceyi o kişilere ithaf olarak yazmaya karar verdim.

Evet, seni seviyorum. Hayatımda yalnızca sen varsın, başka kimse yok. Ama düşüncelerimin O'na kaymasına engel olamıyorum. Lütfen ama, sadece düşünüyorum! Bunun neresi aldatma sayılır ki? Sonuçta onunla görüşmüyorum, konuşmuyorum. O yüzden ben sana hâlâ sadığım.

Evet, seninleyken onu düşünüyorum. Seninle yaşadıklarımı onunla yaşasam nasıl olurdu diye sormadan edemiyorum. O olsa bana nasıl tepki verirdi? Bana nasıl sarılırdı? Şu anda, senin değil de onun gözlerine bakmak nasil hissettirirdi?

Ama dikkat edin, bir şey yapmıyorum. Sadece düşünüyorum. Aldatma sayılmaz.

Yanıma geliyorsun bana masumca gülümsüyorsun. O olsa dişlerini göstermeden gülerdi. Adımı düzgün bir şekilde telaffuz ediyorsun. O peltek konuşurdu. Sesli bir şekilde bana "Seni seviyorum." diyorsun. O olsa kulağıma eğilip fısıldardı. Ben de -fısıltı şeklinde- "Seni seviyorum." diyerek karşılık veriyorum. Kollarını boynuma sarıyorsun. Ağır bir parfüm kokusu burnumdan içeri doğru gidiyor. O hafif kokuları severdi.

Dudağıma küçük bir öpücük konduruyorsun. O küçük öpücükleri sevmezdi. O anda farkediyorum ki, seni öperken bile onun tadını alıyorum. Sen bana sıkıca sarılmış haldesin. Bir an kendimden iğrenecek gibi oluyorum. Ama sonra kendime "Neden suçluluk duyayım ki?" diye soruyorum? Sonuçta gerçekten gidip onu görmüyorum. Yalnızca düşünüyorum. Bu yüzden aldatma sayılmaz.

Bir kez en iyisine sahip olmuşken nasıl unutabilirim ki? Evet, o en iyiydi. Tek kelime ile mükemmeldi. Pişmanım, çok pişmanım. Gitmesine nasıl izin verebildim ki?

Birinin bana seslendiğini duyuyorum. Evet yine düşüncelere daldım. Kendimle konuşmaktan vazgeçip sana odaklanmaya çabalıyorum. "Uyuyalım mı?" diye soruyorsun. Ah, hadi ama! Daha saat 11 bile değil. O olsa 3' ten evvel uyumazdı. Isteksizce mırıldanıyorum. "Tamam, uyuyalım."

Neden kızıyorsunuz ki? Sadece düşünüyorum! Bu yüzden aldatma sayılmaz. Ben ona ihanet etmiyorum. Onunlayım, kimseye gitmiyorum.

Iki kisi arasında kıyaslama yapmak çok kolaydır. Özellikle biri, diğerinden çok daha iyiyse, işiniz çok daha kolay olacaktır. "Mükemmeliyet ile karşılaştıktan sonra, herkes size basit gelecektir." Bunu; kendinize de, yanınızdaki kişiye de yapmayın. Çok büyük haksızlık olur. Ama durun, bunlar ihanet olmuyordu değil mi? Doğru, haklısınız. Sadece düşünüyor. Öyleyse aldatma sayılmaz.

Okuduğunuz için teşekkürler.