Platonik Aşk, Aşkın En Acı Verici Halidir

Ben ve yalnızlığım vardı uzun zamandır. Kimselere vermek istemediğim, bir türlü güvenemediğim bir kalbim vardı. Ama daha sonra sen birdenbire hayatıma girdin. Hiç beklemediğim bie zamanda geldin ve bildiğim tüm değerlerin yıkılmasına sebep oldun. Sadece seni istedim. Sadece seni... Ama olmadı. Tek benim istemem yetmedi. Daha kim olduğumu, adımı bile bilmez iken ne olabilirdi ki zaten? Tabii ki hiçbir şey.


Platonik Aşk= Aşkın En Acı Verici Halidir


Ama yine de istedim işte. Kalbime söz geçiremedim.


Seninle olursam yanacağımı, acı çekeceğimi bilmeme rağmen istedim. Sen farklıydın. Tanıdığım kimseye benzemiyordun. Bambaşkaydın adeta. Yazdın, kıştın, bütün mevsimlerdin benim için. Tüm renklerin ifade ettiği tek insandın. Siyahtın, beyazdın, maviydin.


Ama olmadı. Sevgim yetmedi.


Her ne kadar hâlâ seni istiyor olsam da, artık yokluğunu daha az hissediyorum. Çünkü görmüyorum o bakışını, beni benden alan gülüşünü, duymuyorum içimi huzurla kaplayan sesini... Şimdi tekrar görsem diyorum bazen. Yine mi hiç şansımız olmaz? Sonra "tabii ki olmaz" diye cevaplıyorum elimde olmadan.




Sen, sen, sen. Ah, sen! Gecem, gündüzüm her şeyim sen. Asla beni sevmeyeceğini bilsem de ister istemez içimin kayıp gittiği sen. Sevgi ile tanışmamı sağlayan sen!




Platonik Aşk, Aşkın En Acı Verici Halidir

Bir kere bakman yeterliydi gözlerime, eğer baksan her şeyi anlatırdı ki zaten gözlerim. Bir kere duysaydın sesimi, titrerdi, dayanamazdı, inanamazdı ki sen olduğuna. Her şeyi ele verirdi.
Ben inanıyordum. Senin yaralarını sarabilirdim. Tüm kötü anıları unuturduk beraber. Sadece sen ve ben olurduk. Sadece sen ve ben.

Platonik Aşk, Aşkın En Acı Verici Halidir
Cevapla