Karşıma Çık ve Sonsuzum Ol!

Karşılaştık sonunda… Konuşmalarına tavrına istemsizce dikkat ediyorum dur bir dakika kulaklarımda kalp atışlarımı hissediyorum, bu gerçekten garip çünkü en son eve hırsız girmiş gibi hissettiğimde böyle olmuştum..

Etrafa bakınıyorum.. Tatmin olamıyorum gördüklerim karşısında halaa bakınıyorum vee evet oradasın işte..Derin bir nefes alıp seni izlemenin verdiği sebepsiz bir mutlulukla doluyorum hayır o da ne bana mı baktın az önce tamam sakin başını yavaşça çevir ve iki saattir onu izlediğini farketmemiş olması için dua et..

Gözlerim bağımsızlığını ilan etmeye çalışıyor olmalı sana bakmamak için çırpınıyorum resmen..

Ne oluyor böyle sanki , bu heyecanlanmalar bu çocukça hareketlerde neyin nesi ki neyse geçer normale dönerim yakında diye düşünüyorum büyük bir tehlikenin yaklaştığından habersiz..

Ama ama ama uykusuzluktan ölen ben uyusanaa!! Tamaaaam şimdi kapattım gözlerimi tekrar veee yine sen gözümün önündesin beni hayran bırakan konuşmanla duruşunla ve gözlerinle yine sen..

İnanılmaz bir şekilde alarmın ilk çalışında uyanıyorum tüm uykusuzluğuma rağmen yataktan fırlayıp büyük bir mutlulukla hazırlanmaya başlıyorum bu gereksiz mutluluk ben ben değilmişim gibi hissettiriyor gerçekten eşofman bile giysem olur modum bugün ilk defa kapalı..

Etrafı fazla mı dağıtmışım sanki amaan gelince toplarım bir aynaya bakıyorum son kez yine bir kararsızlığa düşmeye yakın kurtarıyorum kendimi sonunda ve dışarıya çıkmış bulunuyorum nihayet..

Bir ay fazla heyecanlı ve yorucuydu sanki ve sonunda aptallıklarıma bir açıklama borçluyum sanırım hayatımı devam ettirmek istediğim kişi senden başkası olamaz bir başka deyişle sen olmazsan hayatımı devam ettirebileceğimi zannetmiyorum.. Daha kötüsü şu an ne yapmalıyım bilmiyorum seninle konuşmalı mıyım dinlemeyi bilen birisine de benziyorsun zaten ama zar zor kurduğum arkadaşlık ya biterse yok ama böyle arkadaş kalıp sana karşı bir şeyler hissetmekte pek doğru değil seni de kandıramam kendimi de en iyisi konuşmalıyız..

‘’Şey biraz konuşabilir miyiz?’’ evet evet sorabildim hey hey nefes almalıyım kendine gel ve evet bir yerlere gidiyoruz konuşmak için.. Yolda çok saçmaladım farkındayım havadan sudan kısmını abartmış olabilirim çünkü heyecandan dilimi de kontrol altında tutamıyorum.. Oturuyoruz.. Hareketlerimden ötürü hafifte olsa bir şeyler hissettin bence, bu beni daha çok telaşlandırdı şimdi..

Konuya giriyorum hayır giremiyorum bir yudum daha içeceğimden alıyorum veee elini tutuyorum gözlerinin içine bakmak beni bir anda cesaretlendiriyor ‘’Seni seviyorum ‘’ nefesimi tuttum kulaklarım kıpkırmızı kalbimin kendini dışarı atmaması için dua ediyorum gözlerimi hiç ayırmadığım gözlerine bakıyorum ve işte evet aynı parıltı bendekiyle!

Aynı nefesimi bırakıyorum o an zaman duruyor sen elimi sıkıca tutup gözlerini benden ayırmıyorsun o an kavrama yeteneğimi kaybediyorum inanamıyorum ve anın tadını çıkarmaya karar verdiğimde anca kendime gelmiş oluyorum mutluluktan öte bu anı hiç ama hiç unutmayacağımı iyi biliyorum..

Her günümün bir öncekinden daha güven ve sevgi dolu olmasıyla zaman su gibi akıp geçti hemen her şey değişti .. Gözlerine her baktığımda hiç kaybetmediğim ve kaybetmeyeceğimi bildiğim o heyecan dışında.. Bu heyecana daha büyük bir heyecan eklendi hatta senden ve benden bir parça.. Miniğimiz.. Senin onu sevişinde ona gösterdiğin merhamette canımın içine baktığımda bizi görmemde duyduğum mutluluk diğer tüm mutluluklarımı kıskandırırcasına ortak oldu hayatımıza..

Ve teşekkür ederim gözlerine her baktığımda kendimi orada bulduğum için dudaklarından dökülen her bir kelimede ben olduğum için benden sevgini esirgemeyip güven verdiğin için .. Teşekkür ederim sonsuzum karşıma çıktığın için.. Böyle bir karşılaşma ve son istediğim için yazdım bu benceyi başlangıcını nasıl istediğinizi bilemem ama sonunuzun böyle olması dileğiyle.. Okuduğunuz için teşekkür ederim :)