Benim ilk sevdigim adamdı...
Lisedeki ilk haftam, onu görür görmez çarpıldım. Ders anlatırken gözüne bakamaz kasılırdım onun yanında.. bu böyle devam etti... artık onu seviyordum okuldaki herşeyimi ona göre yapıyordum.. o nerede nöbetçi olursa tüm gün orada takılıyordum..
Okudugum okul Kız Meslek olunca benim ondan hoşlandıgım söylentileri tüm okula yayıldı, ama onunda bana ilgisi oldugunu seziyordum. Arkadaşlarım "hayır Beren sana ilgisi yok" dedikçe var diyordum vardı işte hissediyordum. Ama bu böyle gitmezdi aramızda bir şey olursa onun işi riske girecekti hemde aramızda 23 yaş vardı, zaten sevgilisi de varmış...

Böyle düşünüp liseyi bıraktım onu görmemek için daha sonra aynı lisenin meslek açık bölümüne geçtim ama bu sefer inatla sanki kendisi karşıma çıkıyordu.. yanımda bir erkegi görünce okulda "beni tahrik ediyorlar" diyerek tartışma bile çıkardı sonra biz disipline gittik. Hoşuma gitse bile benim yüzümden disipline gittigimiz için arkadaşlarımdan utanıyordum..
Daha sonra başka liseye geçtim artık oradan devam ediyordum oda Kız Meslekten başka okula geçmiş o sene.. Aradan 2 yıl geçti ben hala onu utamadım devamlı sosyal medya hesaplarına bakıyordum, bir gün sahte Facebook açıp liseden sevdigim bir arkadaşımı ekledim
"Buluşalım ama Esmer hocayı da çagır, onun benden haberi olmasın sonra bizi yalnız bırakıp gideceksin"
dedim, kız arkadaşım da kabul etti ve buluştuk. Başlarda beni görünce bozuldu ayıp olur diye gitmedi arkadaşım. Bir bahane bulup gidince yalnız kaldık, gitmek istedi, ısrar ettim, konuşacaz Esmer Bey dedim...
Döktüm içimdekileri anlattım neden böyle yaptıgımı neden okulu bıraktıgımı anlatırken agladım ve beni bırakma seni seviyorum dedim... Kolumdan tuttu arabasına bindirdi bana o güzel gözleriyle bakıp...
"Benimle evlenecek kadar çok seviyor musun?"
dedi. Bogazım kurumuştu sesim kısılmıştı konuşmaktan aglamaktan kısık sesle evet dedim ve sarıldım.. Zaten burdan sonra başladı. 2 hafta sonraya nikah günü aldık. Nikahımızın olacagı gün en güzel elbisemi giydim, süslendim püslendim, dışarıya çıkmak için çok abartılıydım.
Canım annem evlenecegim gün bana
"Sanki dügüne gidiyorsun alt tarafı arkadaşınla buluşacaksın"
demişti evleniyorum diyemedim ki.. Nikahımız kıyıldıktan sonra hiç bir şey olmamış gibi eve döndüm zaten.. 3 gün sonra annemle babam bir dügüne gittiler. Ben de o zaman eşyalarımı toplayıp, not bırakıp, eşimin beni almasını bekledim. Anahtarı da bakkala vermiştim..
O akşam telefonlarım susmadı. Sülalem beni arayıp beni yargılıyordu? Neden, çünkü benden 23 yaş büyük diye! Ailemle ve akrabalarımla konuşmuyorum, kaç ay geçti kimse sormadı...
Eşimin ailesi ve eşim beni çok seviyor, ben asla pişman degilim.. Açık liseye geçtigimden beri onun ögrencisi degilim, o da benim ögretmenim degil...
Aşk İlişkileri
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar