"Evliyim, Erkeğim, O Halde Çapkınım" Hadi Canım!

Geçenlerde bir makale okudum. Genç hanımların evli erkeklere daha fazla ilgi duymaları ile ilgili. Bildiğiniz üzere, bu sayfalarda da birçok soru ve yorumlarla karşılışıyoruz aynı konuya dair. Evli erkeklerin çapkınlıklarına karşı uyarılardan tutun da, karakter analizlerine kadar giden bir çok yazı, görüş ve soruya, mutlaka denk gelmiş olmalısınız. Çoğu yaklaşım için kendime, "haklılar ama" diyorsam da, evli bir erkeğin "çapkınlık" adı altında gizlenmesine, biraz da okuduğum makaledeki örneklemelerin sebep olduğunu düşünmeden edemedim. Olgunluk, tecrübe, anlayışlı olma durumu, dinleme, çare üretebilme yetisi, az da olsa gizem ve buna benzer bir çok özellikten bahsediliyor verilen örneklerde.

Yalnız!

Evli bir erkeğin değil sadece, kadının da çapkınlığına asla tahammülüm yok.

Derdim birilerini haklı çıkarıp, birilerini yargılamak değil elbette. Bana göre, sağlam ve düzeyli bir birliktelik, sadece iki kişinin yaşadığıdır. Her ne olursa olsun, ne şekilde olursa olsun, bir ilişkide üçüncü kişi varsa, altında mutlaka bir çıkar vardır. Hak verirsiniz ki bunun adına birliktelik demek de abes olur.

O halde şöyle demeli miyiz? Kanmaya çoktan hazır olanlar ve pusudakiler.

Cinsiyet ayırımı yapmıyorum. Günümüzde av ve avcı kavramı, artık her iki cinsiyet için de geçerli. Hayvanlar gibi atlıyoruz birbirimiz üzerine. Boş bulduğumuz her yerde. Kiminin derdi para, kiminin macera. Kimi heyecan peşinde, kimi yanlış eş kurbanı. Kimi çapkınlıkta iddialı, kimi kendini kanıtlama çabasında. Birilerimiz eğlence peşinde, birilerimiz tatmin olma. Alıcılarımız algılamaktan yoksun, vericilerimiz verdiğinin peşinde. Anlayacağınız düzeysiz, seviyesiz, cıvık cıvık ilişkiler içerisindeyiz işte. Bir çıkarımız olmadan yaklaşamıyoruz, yakınlaşamıyoruz. Doyumsuzca ve hırsla saldırıyoruz. "O da benim olsun, bu da. Şunu da istiyorum, onu da. Yetmez. Şuradaki de benim olmalı." Kıtlıktan çıkmışcasına talan ediyoruz ortada ne varsa. Mal yerine koyup tüketiyoruz en güzel duyguları, en büyük hazları.

Tatmin olamadığımız sürece açız.

Beklentilerimiz ne denli büyükse, o denli tatminsiziz işte.

Gerekçesi her ne olursa olsun, ihanete kılıf uydurmak, güç değil acizliktir.

İlle de bir gerekçe bulmakta üzerimize yok. "O da istedi. Biliyordu. Gizlemedim ki. Arzularıma yenik düştüm. Zaaflarıma engel olamadım. Beni kışkırttı. Biz de anlamadık ne olduğunu. İstedim ve yaptım kime ne. Uzaklaştırdı beni. Beni kendinden soğuttu. İntikam için yaptım. Kıskansın diye yaptım. Kudursun diye yaptım. Kudurdum da yaptım."

İyi halt ettin. kendi egoların ve aç gözlülüğün yüzünden, başka hayatları mahvettin. Güven, bir lüks haline geldi sayende. Güvenilmez erkekler ve kadınlar olduk hep birlikte. Sadakat, sadaka oldu, sadabad'a yol aldı. Güç gösterisi yaparken bile, aciz olduğumuzun farkında olmadan. Ne denli acizleştiğimizi düşünmeden, ihanetimizi kılıktan kılığa sokup, kılıflar uyduruyoruz.

Yalan söylüyoruz yeminler ederek. Önce kendimizi inandırdığımız güçlü yalanlar.

Daha da acısı, ardına gizlendiğimiz bu bahanelere önce kendimiz inanıyoruz. Öyle güçlü ve öyle sindirerek söylüyoruz ki bu yalanları önce kendimize. İnanırlığı da bir o kadar güçlü olsun diye. Günah çıkarmak, kendimizi aklamak için yapıyoruz bunu. Pislik yuvasına dönmüşken üstelik. Yeni yalanlar buluyoruz cesurca. Hiçbir konuda bu denli cesur olamazken. Gözlerinin içine baka baka, utanmadan arlanmadan. İlk yalanımızı doğrulamaya çalışıyoruz sonraki yalanlarımızda yeminler ederek. Daha bir güçlensin, daha bir inandırıcı olsun diye.

Sonra ağlıyoruz. Pişmanlıklar geliyor arkasından. Ve korkular. Vicdan muhasebeleri. Fakat her şey için çok geç.

Bitirmeden gitmek, O'nun hayatını bitirir.

Hep söylüyorum. Elbette hakkınızdır. Elbette mutlu olmak, hayatı doyasıya yaşamak, hayattan keyf almak, renklendirmek dünyanızı. Kimsenin bir itirazı yok ki. Yanlış bir tercih yapmış olabilirsiniz. "Doğru insan değilmiş" diyebilirsiniz. Yeniden aşık olabilirsiniz. Evlenince değişmiş olabilir. Evlilik için acele etmiş olabilirsiniz. Evliliğe mecbur kalmış bile olabilirsiniz. Yanlış karar vermiş olabilirsiniz. Kısaca, yanılmış olabilirsiniz. Bitirmeden gitmeyin. Kimse ihaneti hak etmez. İhanet yüzünden ölmeyi hiç hak etmez.

Bir şey söyleyeyim mi size;

"Adam gibi adam" diyerek, en adamından istiyorsunuz ya hani, kadınlığınızdan bihaber. "Kadın dediğin" diye başlayan cümleler sıralıyorsunuz ya adam olmadan önce. Bütün bu tanımlamaları bile kendi doğrularınızla, kendi içinizde kendiniz için, "bulunmaz hint kumaşı" haline getirip, istediğiniz kılıfa soktunuz ya. Ben ne diyeyim şimdi size. Bilemedim.

Beni hiç sevmeyenler var aranızdan biliyorum. Hoşlanmıyorsunuz benim gerçeklerimden. Bana "ha...ttir" çekenleriniz de var. Kompleksli olup, ilgi çekmek peşinde olduğumu düşünenlerinizi de biliyorum. Komik olanı, benim avcı olup, av peşinde olduğumu iddia edenleriniz var, avlarına göz diktiğimi düşünüp. "Birkaç kitap okuyup, edebiyat parçalıyor, kendini yazar zannediyor" diyenleriniz gibi "Eleştirdiklerinden farklı göstermeye çalışırken bile, sen de onlardansın" diyenlerinizi de unutmadım. Beni çok iyi tanıdığını sanıp, yazdıklarıma dayatarak kişiliğimi ortaya çıkaranlarınızı da. Sadece bilin istiyorum. Çoğunuzun umurunda olmayacağını bile bile, bilin istiyorum;

Sevgi dolu yaşanmışlıklarım ve yaşamak isteyişlerim var benim. Tüm sevgilere açıktır yüreğim. Benim, güzelim duyguları p*ç etmelere isyanlarım var. Aşkı, saygısızca, edepsizce, fütursuzca, hoyratça kirletmelere karşı koymalarım var. Gencecik insanların duygularıyla oynamalara, onları kullanıp bir köşeye atmalara, seks uğruna sevgiyi hiçe saymalara, azgınlıklara, sapkınlıklara, gözü dönmüşlüklere, sesim çıktığı, dilim döndüğünce yazmalarım var. Kim ne isterse söyleyebilir. Söylenen her şeye saygım var benim.

Evliyim, erkeğim, çapkınca değil dostça bakar benim gözlerim. "Önce insan olabilmektir" benim değer verdiğim.

Sevgiyle kalın.

#Blueobsession