Zordur Yitip Gitmiş Birini Sevmek


Aşk kısadır fakat unutmak çok uzun, der Neruda.



O kısa olan aşk serüveninde acı dehlizinde bulur birçoğumuz kendini. Kimi en başından sevgisine sevgisine karşılık alamayıp bırakır kendini o dehlize, kimi ''sevipte ayrılanlar'' kesimine dahil olup. Ve ortaktır dudaklardan dökülen cümle: Acı çekiyorum. İliklerime kadar.


Zordur Bir Ölüyü Sevmek


Olayın bu noktasında bir parantez açıp, en zoru en acı olanı bir ölüyü sevmektir diyorum. Hiç gelmeyeceğini bildiğiniz birini sevmek. Ondan geriye kalan sadece anılarınızdır. Ve belki birazda silinmeye yüz tutan yansıması.


Geri dönmeyeceğinizi bilseniz de bir gün bir yerlerde karşınıza çıkma hayalini seversiniz. Sizi omuzlarınızdan tutup ayağa kaldıran şeydir bu hayal. Bu hayaldir artık gözyaşlarınızı silen. Ve bu hayalin tekrar ve tekrar yıkılışına şahitlik ettiğiniz her gün acı çekersiniz.



Çaresizliği hiç tatmamış yüreklerin ''zamanla geçer'' tavsiyesini duymaya kapalıdır artık kulaklarınız. Bilirsiniz geçmez. Silemez zaman ondan geriye kalanları. Kapatamaz kesiklerinizi. Sadece acıya sarılmayı öğretir size zaman, yalnızlığınızla dost olmayı.



Yağmura karışan gözyaşlarınızı saklamayı öğretir insanlardan. Dudaklarınıza yalandan buruk bir tebessüm kondurmayı. Silemez ama. Onun için akan gözyaşlarıyla bezenmiş günleri bile severken silemez onu.


Dedim ya, zordur. Zordur bir ölüyü sevmek.

Zordur Yitip Gitmiş Birini Sevmek
Cevapla