Aşk nedir, ne değildir?

Merhabalar.

BambAŞKa bir bence ile, bu güzel Cumartesi gününe öpücükler yolluyorum.

...Sahi nedir aşk? Bir geminin okyanus dalgalarını yalaması mı? Bir martının simit atan birini beklemesi mi? Kiminde ilahi, kiminde nesnel bir duygu bu aşk. Uğruna yıllarımızı, ömrümüzü ve duygularımızı heba ettiğimiz bu duygu gerçek mi?

Peki gerçek olan bir şey neden biter? Bitiyorsa gerçekleğin ne kadar doğrudur? Acaba gerçeklik olgusu da bir sahtekarlık mı ki? Ve sahtekarlık ise;

Nerede bu sahtekarlar ve kimler?

Tabi ki onlara ulaşmamız çok zor zanaat. Zaten bu mümkün olsaydı, elekleri alır ellerimize ve elerdik onları. Haksız mıyım?

Peki ünlü şairler nasıl bakıyorlar Aşk'a? Bir de o yönden göz atalım mı?

Aşkın Acı Tarifi - Can Dündar

Evinin seni içine sığdıramayacak kadar dar olduğunu fark edeceksin...
Sokağa fırlayacaksın...
Sokaklar da dar gelecek..
Tıpkı vücudunun yüreğine dar geldiği gibi...
Ne denizin mavisi açacak içini, ne pırıl pırıl gökyüzü...
Kendini taşıyamayacak kadar çok büyüyecek, bir yandan da kaybolacak kadar
küçüleceksin...
Birileri sana bir şeyler anlatacak durmadan...
"Yasamak güzel."
"Boş ver, her şey unutulur."
Sen hiç birini duymayacaksın...

Göz yaşlarından etrafı göremez hale geleceksin...
Ondan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarında ölmek
isteyecek kadar çok seveceksin...
Hep ondan bahsetmek isteyeceksin...
"Ölüme çare bulundu" ya da "Yarın kıyamet kopacakmış" deseler başını
kaldırıp "Ne dedin?" diye sormayacaksın...
Yalnız kalmak isteyeceksin...
Hem de kalabalıkların arasında kaybolmak...
İkisi de yetmeyecek...

Geçmişi düşüneceksin...
Neredeyse dakika dakika...
Ama kötüleri atlayarak...
Onunla geçtiğin yerlerden geçmek isteyeceksin...
Gittiğin yerlere gitmek...
Bu sana hiç iyi gelmeyecek...
Ama bile bile yapacaksın...
Biri sana içindeki acıyı söküp atabileceğini söylese,kaçacaksın...
Aslında kurtulmak istediğin halde, o acıyı yaşamak için direneceksin...

Hayatının geri kalanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksin
Aksini iddia edenlerden nefret edeceksin...
Herkesi ona benzetip...
Kimseyi onun yerine koyamayacaksın...
Hiçbir şey oyalamayacak seni...
İlaçlara sığınacaksın...
Birkaç saat kafanı bulandıran ama asla onu unutturmayan.
Sadece bir müddet buzlu camın arkasından seyrettiren...

Bütün şarkılar sizin için yazılmış gibi gelecek... Boğazın düğümlenecek,
dinleyemeyeceksin...
Uyumak zor, uyanmak kolay olacak...
Sabahı iple çekeceksin...
Bazen de "Hiç güneş doğmasa" diyeceksin...
Ne geceler rahatlatacak seni ne gündüzler...
Ölmeyi isteyip, ölemeyeceksin...
Belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önüne çıkana sarılmak isteyeceksin
Nafile...
Düşüncesi bile tahammül edilmez gelecek...

Rüyalar göreceksin, gerçek olmasını istediğin...
Her sıçrayarak uyandığında onun adını söylediğini fark edeceksin...
Telefonun çalmasını bekleyeceksin...
Aramayacağını bile bile...
Her çaldığında yüreğin ağzına gelecek...
Ağlamaklı konuşacaksın arayanlarla...
Yüreğin burkulacak...
Canın yanacak...
Bir daha sevmemeye yemin edeceksin...

Hayata dair hiçbir şey yapmak gelmeyecek içinden...
Onun sesini bir kez daha duymak için yanıp tutuşacaksın...
Defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğin için nefret edeceksin...
Yaşadığın şehri terk etmek isteyeceksin...
Onunla hiçbir anının olmadığı bir yerlere gidip yerleşmek...
Ama bir umut...
Onunla bir gün bir yerde karşılaşma umudu...
Bu umut seni gitmekten alıkoyacak...
Gel gitler içinde yaşayacaksın...
Buna yasamak denirse...

Razı mısın bütün bunlara...?
Hazır mısın sonunda ölüp ölüp dirilmeye...?
O halde aşık olabilirsin... diyor Can Dündar satırlarında. Oldukça uzun fakat her cümlesi doğru bir yazı değil mi?

İranlı bir şair;

“Aşka uçma kanatların yanar.”

demiş ve Mevlana buna şöyle karşılık vermiştir;

Bir çok ünlü isim, filozof ise aşka yine kendi pencerelerinden bakmışlardır. Bu yorumlara baktığımızda aşkın stabil bir duygu veya kavram olmadığına kanaat getirebiliriz.

Ünlü ressam Leonardo da Vinci ;

diyorken,

“Aşk dünyanın en tatlı mutluluğu ile en derin acısından yaratılmıştır”
(Bailey)

“Aşkın ilk soluğu mantığın son soluğudur”
(Antoine Bret)

“Aşk kızamığa benzer, insan ne kadar geç yakalanırsa o kadar ağır geçer”
(Douglas Ferrola)

“Aşkı kitaplara soktukları iyi oldu, yoksa belki de başka yerde
yaşayamayacaktı.”
(Faulkner)

“Bir aşkı başka aşk söndürebilir. Aşkta ne yükseklik, ne alçaklık, ne de akıllılık ve akılsızlık vardır. Hafızlık, şeyhlik, müritlik yoktur. Sadece kepazelik, aşağılık ve rintlik vardır. İnsanın toprağını aşk şebnemi ile yoğurdukları için alemde yüzlerce fitne ve kargaşalık peyda olur. Aşkın yüzlerce neşteri, ruhun damarlarına sokuldu ve oradan gönül adı verilen bir damla aldı… Aşk öyle engin bir denizdir ki, ne kenarı vardır, ne de ucu bucağı.”
(Mevlana)

gibi bir çok söylem ortaya atılmıştır.

Kızlar Soruyor üyelerinden bazıları ise aşka söyle yaklaşıyorlar;

gibi yorumlarıyla katıldılar bu konuya.

Cem Adrian ise şöyle diyor;

Peki bu kadar değişken bir duyguyu, canımızı acıttığı halde nasıl oluyor da sınırlarımız dışında tutamıyoruz? Yani zayıf noktamız neresi? Ve aşk o noktadan bizi isteğimiz dışında nasıl vuruyor?

Son sözü de Şıpsevdi söylesin...

Bu tip sorular aklımın kanallarında seyahat halindeler. Belki bir gün, ansızın cevabı bulacağım. Belki o cevabı bulduğumda, Aşk diye bir şey olmayacak artık yer yüzünde..

#SinirliBiber