Şansa İnanın ve Değerlendirin!

İlk şans

Şansa İnanın ve Değerlendirin!

İnsan çoğu zaman, karşısına çıkan şansı ya da şansları fark edemez. Ama bazen anlarsınız "evet bu benim şansım işte" dersiniz. İşte bugün tam olarak bu şekilde iki şans yakaladım, bunlardan ilki hastanede sıramı kaçırdığımdan, sevgili doktorumun, beni muayeneye alıp gerekli tahliller için laboratuvara yönlendirmesi ve benim saat 15:32'da laboratuvara ulaşarak söz konusu kan tahlilini vermemdi :D Kanı alacak olan kız "hayatınız boyunca bütün şansınızı burada tükettiniz :D " dedi gülümseyerek. Bende aynı şekilde gülümseyerek, "neden? :D " dedim. Oradaki kayıt yapan abla da gülümseyerek "çünkü sistem 3 dakika sonra kapanacak :D" dedi. Bu benim ilk şansımdı.

İkinci şans

Şansa İnanın ve Değerlendirin!

İkincisi ise; aynı kızla, aynı yerde üst üste çarpışmaktı :D Kız karşıdan geliyor. Bende kızın, geldiği yöne doğru gidiyorum ve ikimizde de kulaklık var ve ikimizinde önünde insanlar var, ikimizde önümüzdeki kişileri sollamak için, aynı yöne doğru ilerledik ve çarpıştık hemde öyle böyle, bir çarpışma değil. :D Kız yere, popo üstü oturdu. :D Sonra kafasını kaldırıp "ohaaa" dedi :D Tabii ben hemen, kızın elinden tutarak, kızı yerden kaldırıp kıza "çok özür dilerim, canınız yandı mı?" diye sordum. Kızda, elimi sıkı, sıkı tutarak; "Kalçam biraz ağrıyor" dedi. Bende kızın elinden ve kolundan tutmaya devam ederek, hemen önümüzde bulunan, banka doğru ilerlerken; "Dilerseniz taksi çağırıp, sizi hastaneye götüreyim" dedim. Kız, "yok ya geçer şimdi, ayrıca sizin bir suçunuz yok ve özür dilemenize gerek yok" dedi. "Önümüzdeki mallar, yüzünden çarpıştık" dedi. :D Neyse ben kızdan tekrar özür dileyip, oradan ayrıldım.

Ve numaramı istedi

Şansa İnanın ve Değerlendirin!

Aradan 1 ya da 2 saat falan geçti, yine aynı yerden geçmek üzereydim, tam oraya geldiğimde, önümdeki kişiyi geçmeden önce, hemen o kızla çarpışmam geldi aklıma ve daha temkinli bir şekilde, yeniden önümdeki kişiyi geçmeye başladım ve yine aynı kızla çarpıştım. Ama bu sefer, biraz daha atik davranarak, kız yine tam popo üstü düşecekken, kızın kolundan kavradım ve kendime çektim. Nasıl bir hızla çektiysem artık, kız resmen bana sarıldı. Yani kız, resmen kollarımın arasındaydı. O haldeyken göz, göze geldik ve kız; "Var ya, bunun olacağını hissetmiştim" dedi gülümseyerek. Ben de; "İnanmayacaksınız ama buraya geldiğimde, ben de hissettim, hatta daha temkinli ve yavaş, hareket etmeye çalıştım. Ama yine, aynı şey oldu. Neyse ki, bu sefer sizi düşmeden tuttum." dedim kıza. Kızda gülümseyerek "evet, tuttun beni" dedi. Sonra "ay" dedi ben de "ne oldu?" dedim. Kız "önceki çarpışmamızda ağrıyan kalçam, yine ağrıdı" dedi. Ben de "bakın lütfen, hastaneye gidelim" dedim. Kız "yok ya bizim ev orada, bizimkiler beni görürler şimdi" dedi. Ben de "tamam ben taksi ücretini öderim, size numaramı da vereyim. Doktor eğer ilaç yazarsa, beni ararsınız. İlacın ücretini ve eğer varsa, muayene ücretini size öderim." Dedim. Kız "numaranı ver ama, taksi çağırmana ve para vermene gerek yok" dedi. Gülümseyerek. Ben de aynı şekilde gülümseyerek "oluur" dedim ve numaramı verdim. :)

Şansa inanın ve şans hep, sizinle olsun :)

Şansa İnanın ve Değerlendirin!
Cevapla