Bence Umut Her Şeyin Başı!

"O gitti beni bıraktı biz ayrıldık. Artık yaşamak için hiçbir umudum, nedenim yok" diyen bir konuşmaya tanık oldum bugün. Aldığı nefesin bile bir umut, yaşamak için neden olduğunu unutan bir insanla karşılaşmak beni bir hayli üzdü. Neden bu kadar çabuk pes ediyoruz? Neden bazı şeylerin başlaması için bir şeylerin bitmesini gerektiğine inanmıyoruz? Elbette kolay değildir ayrılıklar, ayrılığın en acısını yaşamış biri olarak söylüyorum bunları en karanlık gecenin sonunda dahi ışık vardır. Kimse olmasa bile aldığın her nefes için şükür etmeli, en aydınlık anı beklemelisin. Umudun olmalı yen bir gün için!

Konumuza geri dönelim. Arkadaşlar yalvarırım yaşadığınız aşklar, ayrılık hiçbir şeyin sizi hayattan uzak tutmasına izin vermeyin. Her zaman bir umudunuz olduğunu aklınıza iyice yerleştirin. Kimin hayatı kusursuz? Kimin kanadıkça kanayan yarası yok ki?

Lütfen unutmayın:

"Gecenin en karanlık anı şafağa en yakın anıdır"

Ne yaşarsanız yaşayın bu kara bulutların elbet bir gün üzerinizden çekileceğini bilin. Bir sonraki gün için hep umudunuz olması dileği ile!