Umuda Giden Yolculuk! Umudumuzu Neden Kaybetmemeliyiz

Merhaba değerli KScanlar

Demin bu konuyu yazarken şansızlığıma uğradım ve yazdıklarımı kaydedemeden tüm yazdıklarım silindi. İlk yazdığım gibi olmayacak belki bu sefer ama yine de tekrardan yazmak için gayret ediyorum. Çünkü pes edersem yazdığım bencenin amacına uygun olmazdı. Canım sıkıldı biraz ama pes etmeyeceğim. Bu sefer uzun uzun yazmayacağım KScanlar. Şimdi hep beraber umuda yolculuğa başlayalım.

En karanlık gece bile sona erer ve güneş tekrar doğar - Victor Hugo -

Umudu olan kişi pes etmez, edemez

#Pesetmiyorum dostlar. Siz de pes etmeyin. Bazen gücümüzün bittiğini düşünebiliriz. Hevesimiz gider, bir amaç belki bulamayız ama şu sözü sizde benim gibi benimseyin:

" Umudum bitse inadım başlar".

Umutsuzluğa kapılmak bize yakışmaz. Ayağımızın kaymasını bekleyenleri sevindirmemeliyiz. Başaracağımızı, hedefimize ulaşacağımızı inatla unutmayalım. Yaşadıklarınızı hatırlayın ve hala şu an mücadele ettiğinizi unutmayın.

Hayallerimiz bizi biz yapar ve hayata dört elle tutunuruz

Bizi biz yapan hayallerimizdir dostlarım. Kimsenin bilmesine gerek yok ki. Bir biz bilelim bir de yeri göğü yaratan Rabbim. Hayali olan insanın bir amacı vardır. Bazen her hayal de gerçek olacak diye bir şey yoktur. Çoğu hayalimiz belki gerçek olmadı ama biz yine pes etmedik, edemeyiz. Ne diyor üstad:

Yani Tahir'i Zühre sevmeseydi artık, yahut hiç sevmeseydi: Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden?

İşte bütün mesele bu. İşte gerçek bu. Hayata dört elle sımsıkı tutunun ve asla pes etmeyin, vazgeçmeyin. Umut işte budur.

Umudu olan insan paylaşır, bencil değildir

Umut paylaşıldıkça özeldir. Bazen çevremizdeki insanların zorluklar karşısında pes ettiğini görebiliriz. En ufak bir darbede diz çöküp öylece kalabilirler. O an uzanacak bir el, samimi bir kalp, içten bir niyet görmek isterler. İşte biz bize yakışan olanı yapmalıyız. Düşüne birde biz vurmamalıyız. O el her zaman uzanmalıdır, düşene. Bırakın varsın bize kimse uzatmasın elini. Bize Allah yeter dostlarım. Ne güzel diyor demi Hz. Ömer:

"Ben derdimi ne dostuma söylerim ne de düşmanıma. Zira, dostum üzülür, düşmanım sevinir. Beni en iyi Rabb'im bilir".

Umut geleceği olan kitap gibidir, kapatmayın o güzel sayfaları

Bazen derindir, yüreğimizde ki yaralar. Bir yandan değerli dostların bir kazığı, belki sırdaşının bir yanlışı bazen de sevdiğin bir kişinin seni bırakması yüreğini yangın yerine çevirir. İnsanı insan olduğu için seven bizler en ufak bir darbede yerle bir olabiliriz. Ama hayat zaten bir kitap gibi değil midir? Okursun bir sayfayı ya canın sıkılır değiştirirsin sayfaları, ya merak eder dalıp gidersin mısralara ya da canın sıkılır kapatırsın sayfaları. Ama sır bizim içimizdedir. Ne olursa olsun biz kendimizden ne kaybederiz ki? Ne diyor üstad:

"Yani Tahir'i Zühre sevmeseydi artık, yahut hiç sevmeseydi: Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden?"

Her şey istediğiniz gibi gitmese bile inanmak bazen başarmanın yarısıdır. Hayat pes etmeyenlerin, inananların zaferleri ile doludur. Sizde bu zaferlerle dolu sayfalara adınızı yazdırın ve umudunuzu kaybetmeyin. Bu yolculuk çetin ve güçlüklerle doludur ama sizin de bir amacınız hedefiniz olduğu sürece bunları aşacaksınızdır. İstikamet "UMUT". Haydi, ileri KScanlar.

#BozkurtBakışlıReis