Ekonomik sıkıntılar ve yalnızlık yüzünden çocuğumu babasına bırakıp hayatımı kurmam sağlıklı mı?

Bu konuda yargılayıcı olmamak gerekiyor; çünkü ekonomik koşullar insanı gerçekten öğrenilmiş çaresizliğe sürükleyebiliyor. Yine de şunu söylemek isterim: Çocuğunu bir süreliğine babasına emanet etmeyi düşünebilirsin, ancak ekonomik özgürlüğünü kazandığın halde çocuğunu yanına almıyorsan bu sağlıklı bir durum değildir. Burada çocuğun yaşı ve kendi fikri de önemli. Çocuk çok küçükse durumu anlamayabilir; ama 8-9 yaşlarındaysa onun isteğini mutlaka dikkate al. Eğer babasının yanında mutlu ve rahat değilse, çocuğu orada bırakmanın sağlıklı olacağını düşünmüyorum. Önemli olan çocuktur ve şu an onu düşünmek zorundasın. Ayrıca çocuk küçükse babaya bırakmanın hiçbir mantığı yoktur ve bu sağlıklı da değildir. Ekonomik özgürlük çocukla birlikte de kazanılabilir; bunu çok gördüm.

Çocuğu babasına bırakmak bir süreliğine yoluna koymak anlamında mı , keyfine bakmak anlamında mı bilemedim. Ama karşındaki kişiye bağlı. Güvendiğin bir adamsa , işimi, evimi maddi sıkıntılarımı yoluna koydğumda çocuğumu geri almak istiyorum dersen bir ihtimal olabilir. Ama benim de bir evladım var ve bu dediğini düşünemedim bile. Bırakmak çok zor bir karar bu kararı ben veremezdim.

Bu kararı yalnızlıkla değil, çocuğunun güvenliğini ve kendi koşullarını değerlendirerek ver. Bazen destek almak, tek başına mücadele etmekten daha sağlıklıdır.