Küçük çocuğuma nefret hissediyorum, kötü bir anne miyim yoksa tükenmiş mi?

Başlığı okuyup beni linç edeceğinizi biliyorum. Kötü bir anne olduğumun da farkındayım ama artık umurumda değil. Benim biri 8 biri de 4 olmak üzere iki çocuğum var. İlk çocuğumu çok seviyorum canım oğlum benim zaten onu yetiştirmekten çok keyif aldığım için 2. çocuğa sahip olmayı düşündüm ama bu hayatımda aldığım en kötü karar olabilir. Küçük oğlum 4 yaşında olmasına rağmen hâlâ konuşamıyor ve durmadan kendini tehlikeye sokacak durumlara giriyor ne kadar çok terbiye verip eğitmeye çalıştıysam da bir sonuç doğurmuyor. Ben bu çocuğu doktordan doktora götürmekten yoruldum bu özürlü çocuk yüzünden canım oğlumla ilgilenemiyorum. Kocam zaten işten eve evden işe evden çocuklarla ilgilenmiyor, eve dönünce dinlenmek istediğini söylüyor. Geçen büyük oğlumu odasında küçük oğluma beddua ederken yakaladım. Hiçbir şey demeden odasına çıktım. Hani ne diyebilirim ki haklı olduğunu düşünüyorum. Keşke aldırsaydım.

Küçük çocuğuma nefret hissediyorum, kötü bir anne miyim yoksa tükenmiş mi?
Cevapla