Anne olmaktan nefret ediyorum çocuğum bana kök söktürüyor kural tanımıyor ne yapacam?

Şimdiki aklım olsaydı asla doğurmazdım berbat birşeymiş beni kınamayın ama zorlandım kaçıp gitmek istiyorum gidemiyorum vicdanım sızlar şimdiki aklım olsaydı direk yumurtalıklarımı bağlatır sonsuza kadar anne olmazdım şimdiki aklım olsaydı çocuk doğuracağıma kedi beslerdim

Çocuk kadar berbat bir şey yok bize yanlış öğrettiler çocuk doğurmayı anne baba olmayı başarı olarak öğrettiler bence gereksiz birsey çocuk doğurduğuma bin pişmanım

Kural tanımıyor kendi dediğini yaptırıyor bana zaman kalmıyor çok ısrar ediyor laftan sözden anlamıyor sakinlikle anlatıyorum anlamıyor takıntılı uğraşamam ben bununla uyumuyor uyusada bende dinlensem 5 yaşında bana kök söktürdü

Bu kıyafeti giymem diye kavga ediyor bir defasında okula dilenci gibi gitti dediğini yaptırıp

Saçını tarayım toplayım gel diyorum sen gel diyor dayanamıyorum hiçbirşeyine dayanamıyorum

İnatçı birseyi yapmayacam diyince yapmiyor takıntılı ödevini yaptırıyorum yapıyor öğreniyor ama ödevin kenarlarını boyuyor takıntılı olduğu için ödevini yaptırmak istemiyorum beni yoruyor zamanımı çok harcıyor bana hiçbir şey kalmıyor

Çok pişmanım tüm hayatımı etkiledi ben kimseye kendimi adayamam babasıda bakıyor ama ben ikisinide bırakıp kaçmak istiyorum

Huysuz inatçı takıntılı agresif baskın bir çocuk uğraşamam şunu yap dediğimde istemediği birseyse bana ne alacaksın şunu alacaksan yaparım diyor istekleri bitmiyor sürekli istiyor

Boğuluyorum bu hayatın içinde ona katlanamıyorum çok pişmanım bunaldım

El bebek gül bebek büyüyor buna rağmen resimlerde mutlu değil gözlerinin içi gülmüyor öğretmen gruba resimlerini atıyor çocukların. Diğer çocukların gözlerinin içi gülüyor ama benim çocuğum gülmüyor evde neşeli de çok sıkıldım ondan ona yetişmekten onun baskınlığından anamdan emdiğim sütü burnumdan getirdi keşke doğurmasaydım doğmasaydı sürekli onu düşünmek istemiyorum uğraşmak istemiyorum söz dinlemiyor ben sıkan bunaltan birisi de değilim

Birisi yanlışlıkla çarpsa düşman oluyor intikam hayalleri kuruyor ben onunla uğraşamam

parkta beni saatlerce alıkoyuyor sevmediğim birisi geldi parka gidelim dedim gitmedi diretti

Ben yapamıyorum ne yapacam bilmiyorum ama artık o çocukla ugrasmak istemiyorum çok yoruldum ben kimseyi çekemem

Hiç bir dediğimi yapmıyor hep onun dediği oluyor

Dediği olmayınca sokakta arkadaşlarının yanında dövüyor beni

Keşke doğmasaydı ya da babası baksın üvey ana elinde büyüsün ne halt yerse yesin çünkü çekmek istemiyorum onu hayat boyu çekemem cahil cesareti bir hata yaptım klavuzluk yapan kimsede olmadı bana şu yaşıma kadar

Anne olmaktan nefret ediyorum çocuğum bana kök söktürüyor kural tanımıyor ne yapacam?
Cevapla