Bebeğimi sevemiyorum, kötü bir anne miyim?

Siddet asla ama asla kullanmadim.
Hic bir seyini eksik etmedim etmemeye de calisiyorum elimden geldigince. Tamamen kendimi ona adadim diyebilirim. Mama alt degistirme vs gibi ihtiyaclarini aglamadan yapiyorum. (Tibbi nedenlerden dolayi emziremedim mama veriyorum) basina birsey gelecek diye de cok korkuyorum. Hatta bazi sebeplerden dolayi disari cikmam gerektiginde babasiyla kaldiginda ona dahi guvenmeyip defalarca ariyorum. Isimi bitirip hemen eve kosayim istiyorum. Ama olmuyor kanim kaynamiyor cok icten sevemiyorum 😔😔

O mis kokulu boynundan öperken içiniz mutlulukla dolmuyor mu, ya da uyurken daha bir masum olur suratları o zmaan bakınca da mi bir şey hissetmiyorsunuz, ağlayınca cok sevsem bıle o an gıcık oluyorum mesela ben, siz o ağlarken nefret mi ediyosunuz mesela merak ettim

Hayir nefret etmiyorum. Bir yeri aciyipta Aglayinca oturup bende agliyorum kendisiyle neresi aciyor neden agliyor elimden birsey gelmiyor diye.
Ama yegenlerimi birakin yanimda olmasini telefonda gorsem ya da resmini gorsem acayip kanim kayniyor boyle alip bagrima basayim istiyorum sarilim opeyim. Bilirsiniz o duyguyu. ya da bazi disardaki bebeklere de oyle oluyorum. Ama kendiminkine yok icimden gelmiyor sevmek 😔

Lütfen bebeğiniz için gidin yardım alın, bebekken annem beni sevdi mi sevmedi mi bilmiyorum ama benim gibi sonradan olan kardeşlerimin hamileliginde bizi hiç istememiş ve şimdi annemle aram. hic iyi değil, herkes kaynanam sanıyor ve annenin sevgisizligi kadar yara veren bişey yok, haa sorsan annem çok sever beni, bizi ama hissedemiyorum. bebegim olunca ben yegenlerimi. eskisi gibi sevemedim tam tersi tüm ilgi bebeğime geçti, bu sorunu çözmek için destek sart

Bosanmak uzereyim. Eger ki psikolog ya da psikiyatriye gidersem esim ve ailesi bunu cok kotu kullanirlar. Ondan dolayi cekiniyorum

Ne diyeyim umarım bian evvel hakkınizda hayırlısı olsun, niyetiniz yavrunuzu sevmek olursa birgün mutlaka içtenlikle seversiniz inşallah.