Hiç Çocukluk Travmalarının, Yetişkin Hayatına Yansıdığını Farkettin Mi?

e bende cocukluk travmalarimdan hic kacmadim o yizden depresyona giriyorum surekli onlarla barosik oldugumda yine. benimle ugrasiyorlar olmadigimda surekli laf sokarak assagilayarak oraya geri dondurmeue claisiyorlar mutlu gordumce uzerime biniyorlar mutsuz olunca daha cok yapiyorlar ben anlayamiyorum bazen ne yapmam nasil davranmam gerek’, cocukluk travmalarini nasil ypneyecegiz nasil guzel bakacagiz onca syagisizlik ve bencil bir toplum icinde bir de tetiklenerek bizi daha cok tepkisel davranmaya itiyor yuzlesmemiz mi lazim? bu nasil placak her seyi kendi basi

kza yapmanin verdigi agirlik var uzerimde hayata gizel bakamiyorum cogu zaman bazen bakiyorum ama baze n de hayir cunku yara veren onsanlarla ayni evd eyasiuorum ve asla yapilanlar kabul edilmiyor hepsi yalanlaniyor kaba ve rezil tavorlarb bagiris cagirislar devam eidyor kendilerini o sekilde eve kabul ettirmisler ve beni kimse sussam bile kabul etmiyor ben ne yapacagim? uc kurus parayla evimo mi tasiyacagin mutlu olmak icin bilmiyorum bu evde yas canım misin sen diyenler var ama cektigimo ben bilirim belki o uc kurus parayla kafam rahat olucak? kendimi gelistirebilcem

Sadece kurban bayramıyla alakalı bir travmam var ve bunu aşamıyorum... Sırf başkalarına iyi gelmesi adına uluslararası sertifikalı aile danışmanlığı eğitimi aldım. Lakin aldığım eğitimleri bir kendime uygulamak istemedim...

Travma demem ama küçükken öğretilenlerin, söylenen sözlerin ya da gözlemlerimin hayatımı şekillendirdiğini görüyorum.