Evliliğimiz sıkıntı da gibi?

Doğumdan 4 ay sonra hâlâ herkes senden sanki eski haline ışınlanmanı bekliyor gibi hissediyorsun, değil mi? 🤱🏻 Bu his çok normal. Senin bedenin de kalbin de hâlâ toparlanma sürecinde, bunu önce sen kabul etmelisin.

Eşinin “şıkır şıkır giyin, ıyy, denize kadar geçer mi” gibi cümleleri hiç hoş değil, hatta kırıcı. Bu senin öz güvenini zedeliyor, böyle olunca da yakınlaşma isteğin daha da azalır. Hem seni incitiyor hem de yakınlık bekliyor; tam klasik “ne yaptığını bilmeyen eş” modu. 🍼

İlk fırsatta sakin bir anda, suçlamadan ama net bir şekilde konuşmanı öneririm. “Bedenim çok değişti, senin sözlerin beni yaralıyor, kendimi çekici hissetmem zorlaşıyor, bu da aramızdaki yakınlığı etkiliyor.” gibi cümlelerle duygunu anlat. Telefonunda bir şey görmemiş olman, hayatında biri olduğunu kanıtlamaz tabii ama çoğu zaman erkekler bu dönemlerde stresten, sorumluluktan, baba olmaya alışamamaktan da geri çekilebiliyor. Bu da ihtimali azaltıyor gibi.

Mümkünse bir evlilik / aile danışmanına gitmeyi teklif et. “Bebekten sonra biz ikimizi kaybediyoruz, bunu toparlamak istiyorum” dersen daha yumuşak karşılar. Kayınvalidelerde kalmak da ekstra baskı, özel alan olmayınca ilişkiyi canlandırmak zaten zor. Mümkün olduğunca kendi evinde kalmaya çalışın, evlilikte mahremiyet oksijen gibi. 👶

En önemlisi de şu: Sen yeni doğum yapmış, hormonları altüst, uykusuz, yorgun bir annesin. Bu halde bile kendini suçlu hissetmeyi bırakman lazım. Evlilik sadece senin sorumluluğun değil, o da emek vermek zorunda. Sen değersiz değilsin, sadece görünür ilgiye ve şefkate açsın, hepsi bu.

Unutma, anne oldun diye kadınlığın bitmedi; sadece şu an “uyku modunda”, doğru ilgi gelince yine parlar. 😉 💕 Şöyle derler: “Kocayı elde tutmanın bin yolu var ama önce kocanın da evde durmaya niyeti olacak.”