Depresyonda olan birisiyle yaşıyorum ve artık ne yapacağımı bilmiyorum?

Babam dört yıldır depresyonda, annem belli sebeplerden yanımızda değil ve ben babamla yaşıyorum. Çok güzel zamanlarımız da oldu ama son bir aydır özellikle öyle büyük bir depresyona girdi ki günlük beş cümleden fazla kurmuyoruz birbirimize karşı. Sürekli kendisine üzülüp duruyor ben bu hallere düşecek adam mıydım diye. Maddi durumumuz fazla iyi değil. Çevremizde akrabamız filan yok, hepsi uzakta. Maddi sebepler yüzünden herhangi bir yere de gidemiyoruz. Onlar da gelemiyorlar çünkü babamla sadece ikimiz yaşadığımız için evimiz bekar evi gibi yani onları ağırlayamayız yatacak yer yemek vs ve bunun da biz de onlar da farkında olduğumuz için gelnmiyorlar. Neyse. Bunun öncesinde onu çok düzeltmeye çalıştım bak dedim hayatımız o kadar kötü değil çok şükür başarılarımız var yani. Başımızı sokacak bir evimiz önümüzde yemeğimiz var. Gerçi yemek kısmına girmicem arkadaşlar çünkü bir aydır aynı sofraya bile oturmadığımız için (ben oturduğum an sürekli birşeyler bulup kalktığı için artık onunla sofraya oturmuyorum boşa sofra kurmuş gibi oluyordum yani tek başıma yiyordum çünkü o kadar yemeği yapayım ama tek başıma yiyim? zaten yenmiyor da iki gıdım bir şey yiyip geri kalkıyordum) yulaftan başka bir şey yemiyorum artık arada sırada belki çikolata zaten yeme bozukluklarım var bu durum bende anoreksiyaya sebep oldu artık bir şey yiyemiyorum. Neyse işte onu bu şekilde düzeltmeye çalıştım oturup uzunca konuştum yapabileceğim bir şey var mı diye falan, konuşunca da güzel konuşurum kaç kez sabahlara kadar dertleştik kapalı kutu olmasına rağmen. Sonra işte neyse ben alttan aldıkça konu saygısızlığa geliyordu habire. Diyordu sürekli ablan da sen de beni rezil ettiniz. Sonrasında anladım ki bu rezil etme durumu evde ona karşı olan tavırlarımızmış. Onunla sohbet ederken kullandığımız kelimelermiş. Öyle dedi yani. Ama daha da sonradan anladım ki aslında sorun bizde değilmiş. Çünkü bir gün onunla konuşurken dedi ki Artık eski beni beklemeyin. Geçmişteki babanız artık yok dedi. O gitti artık.