Çocuklar ile haşır neşir olan biri olarak çocukların çoğunda öfke kontrol sorunu olduğunu düşünüyorum. Ki bunu benden daha deneyimli kişilerde destekliyor. Öfke kontrolü sorununun sebep ve çözümleri nelerdir?...
Mesela çocuğu dinlememek, evde bağırarak konuşmak bile ofkelenmesine sebep oluyor. Özellikle 2,3 yazındaki çocuklar yeni bilgilere açık olduğu için bu ne sorusuna terslemeden sıkılıp bunalmadan doğru cevap verilmeli.
Çocuklarda öfke kontrolü olmasının sebebi deneyimlediğim kadarıyla kıskançlık, ilgi eksikliği, hastalık, uykusuzluk, açlık, dikkat çekme gibi sebeplerdir. Annesinden, babasından sevgi alan bir çocuk öfkeli olmaz. İlgisiz kalan çocuk ilgiyi üzerine çekmek ister ve bu sebepten öfke patlaması yaşar. Bunun için ebeveynler cocukla ilgilenmeli, oynamalı, fiziksel temasta bulunmalıdır. Çocuk sadece karnının doymasını istemez. Çocuk peynir ekmekle de doyar. Önemli olan bir çocuğun yüreğini doyurmaktır. Çocuk koşulsuz sevilmek ister. Biz yetişkinler bile koşulsuz bir şekilde sevilmek isteriz, kaldı ki bu istek çocuklarda daha fazladır. Bütün hastalıkların sebebi bence sevgisizliktir. Öfke probleminin sebebi de sevgisizliktir. Sevildiğini hisseden ve sevilerek büyüyen bir çocukta öfke problemi yok denecek kadar az olur. Çocukla doğru bir şekilde iletişim kurmak önemli. İletişimsiz kalan, kendisiyle konuşulmayan çocukta hırçın olur. Çocuğun eline tablet vermek, çocuğa sevdiği çizgi film kanalını açmak ebeveynlerin yaptığı bir hatadır bence ya da çocukla ilgilenmeyip internette zaman geçirmek yanlıştır. Çocuk bu en güzel yaşlarını anne ve babasıyla oyun oynayarak, resim yaparak geçirmek ister.
Öfke kontrol sorunu yaşayan çocukların bir çoğunda aile etkeni ağır basıyor. Aileler yazıktır ki bu konuda çocuklara hiç iyi örnek olmuyorlar. Çocuk aile içinde şiddet ve öfkelere tanık veya maruz kalınca kendisi de o davranışlara yöneliyor. Kontrolü sağlamak için öncelikle bu işin uzmanından kesinlikle destek alınması gerekiyor. Sorunu en küçükken çözmek lazım ki büyüdükçe daha zor ve kalıcı olmasın.
Bazen öfkelenmesine izin vererek. Böylece aslında bu öfkenin çare olmayacağı , zarar vereceği gerçeği anlatılmış olur. Bununla birlikte , çocukların da tıpkı yetişkinler gibi duyguları olur , öfke , sevinç , kıskançlık vs. Aslolan yetişkinlerin bu duyguları nasıl kontrol ettiğidir. Çünkü çocuk yetişkini örnek alır.
Uzerine bir suru kitap yazilmis bir konuya burada doyurucu cevap vermek zor olacak 😊yalnizca ana soruya gore cevaplayacak olursam goz temasi , dinlemek ve anlamakla basliyor. Duygusal ihtiyaclari gozetilmeyen cocuk ofke yasar cunku. Öfle beni fark et , anla demenin disavurumudur.
Çok kitap okudum. Çok araştırdım. Ama ne bileyim insanlar soru vesilesiyle araştırır, okur, öğrenir. Yanıtlar diğerlerine yardımcı olur... Minik bir umut işte.
Çocuk bir şeyi yapmak istediği anda, onu güçle engellerseniz bu öfke patlamasını getirir. Yani kucağınıza alır, o anda yapmak istediği şeyi engellerseniz daha beterini fırsatını bulunca yapacaktır. Bırakın, kardeşi vs kiminle kavga edecekse etsin. Bir şeyi kırmak istiyorsa kırsın ve hayır dediyse sözünde kalsın. Bu öfke geçtikten sonra ondaki pişmanlığı izleyin. Kendisi ile yaptıkları hakkında konuşun. Öfkenin yerini alacak olan o çocuksu masumiyet, siz bile öfke kontrolü dersini verecektir.
Çocuk neyi görür duyarsa karakterine onu işler. Aile çok büyük etkendir bu konuda. Sinir krizi geçiren bir çocuğa sakin davranmalı, eğilip gözlerinin içine bakıp elini tutmalısın ve " seni anlıyorum, haklısın lütfen sakinleş ve bunu birlikte çözelim, böyle ağlamaya devam edersen konuşmayız ve hiç bir şey yapamayız,.." Demelisiniz. Muhakkak sakinleşecektir.. 😊
bence öfke kontrolünde iletişimin büyük payı var iki kişi aralarındaki tartışmayı bağırarak değil de fikir alışverişi yaparak sakince yapıyorlarsa çocukta öyle yapmak isteyecektir çocuk aileyi her zaman taklit eder