Cezaevi Çocuklarının Yaşamı: "Çocuk Olamadan Büyüdük Biz!"

Dün Çocukken neyden korkardınız? sorusunu sorduğumda, görüş yapan üyelerden birisi "Biz çocukken tanıştık mapushane ile çocuk olmadan büyüdük biz..." dediğinde içim cız etti. O sebeple hapishanede anneleriyle beraber mahkum olan çocuklardan bahsetmek istedim. Konu ile ilgili araştırma yaparken internette okuduğum şeyler beni gerçekten çok üzdü. Bu konu ile ilgili bir milletvekilinin hazırladığı rapora göre Bencemi yazacağım. Bu Bence'yi yazmayı çok istiyorum ama cümlelerimi nasıl toparlayacağım bilemiyorum. O sebeple yazım hatalarım olursa şimdiden özür diliyorum...

Adalet Bakanlığı’nın Gamze İlgezdi'nin bilgi edinme talebine verdiği cevaplara göre 2017 yılı Nisan ayı itibariyle:

Anne mahpusların yanında, hapiste tutulan 0-6 yaş arası çocuk sayısı 291’i erkek, 269’u kız çocuğu olmak üzere toplam 560.

Annelerin önündeki seçenekler

Annelerinin suç işlemesi sonucunda bazen anne karnında, bazen de doğumdan kısa bir süre sonra hapishane ile tanışıyor çocuklar. 0-6 yaş çocukların annelerinin önünde pek fazla bir seçenek yok açıkçası.

- Dışarıda bakabilecek bir yakını varsa ona bırakabilir,

- Bakacak kimse yoksa hapishanede anneleriyle kalabilir,

- Anneleri kabul etmezse devlet koruması altındaki çocuk yuvalarına verilebilir.

Birçok anne gerek emzirme ve gerekse güvenlik sebebiyle, çocuklarının kendileriyle beraber kalmasından yana.

Sessiz kalan çocuklar

Çocuklu anneler koğuşlarda dışlanma durumunu yaşıyorlar. Çocukların sesinden rahatsız olan mahkumlar ya koğuş değiştiriyor ya da çocuklara sürekli sessiz olmaları yönünde telkinde bulunuyorlar. Çoğu çocuk da hep sessiz olmaları gerektiği için isteklerini beden diliyle anlatma yolunu seçiyorlar. Bu da geç konuşmalarına sebep oluyor.

Çocukların beslenmesi problem

Hapishanelerde yemekler her zaman problem olmuştur. Çocuklar için ise durum daha da zor. Anneler günlük ekmek haklarıyla hem kendilerini hem çocuklarını doyurmak zorunda. Annelere verilen yemek hakkında çocuklar yok sayılıyor. Çatal ve kaşıklar da çocuklar için uygun değil.

Oyuncaksız çocuklar

0-3 yaş çocuklar kreşe gidemedikleri için koğuşlarda oyuncaksız büyüyorlar. Hediye gelen oyuncaklar kontrol amaçlı teknik görevlilerce sökülüyor ve oyuncakların birçoğu kullanılamaz hale geliyor. Anneler de çareyi bezden bebekler yapmakta buluyor.

Çocuk diye ayrım yapılmıyor

Çocuklar cezaevlerindeki kreşler dahil bir yerden bir yere giderken diğer mahkumlarla aynı muameleyi görüyorlar. Xray cihazından geçerken tokası yüzünden cihaz öttüyse tokayı çıkartıp defalarca xray cihazından geçiriyorlar. Koğuş aramaları çocukların gözleri önünde oluyor ve çocukların bile üstü aranıyor. Bu durum çocukların psikolojik travma yaşamasına sebebiyet veriyor.

Çocukların sağlık sorunları

Cezaevleri çocuklar için her türlü olumsuz bir ortam. Özellikle sağlık açısından çok sıkıntılı bir ortam. Koğuşların revire gitmeleri için belirli günleri var, onun dışında hastalansanız ve durumunuz çok acil olsa dahi revire gitmenize izin yok. Bu durum çocuk için de geçerli. Üstelik ilaçlara da ulaşmanız en az 2 gün sürüyor. Hapishanelerde sürekli doktor olmadığından dolayı çocukları hastaneye sevk ettiklerinde annelerinden ayrı götürüyorlar. Çocukların hastanelerden ne kadar korktuklarını düşününce, o çocukların neler yaşadığını neler hissettiğini anlamak çok zor değil.

Yatacak yerleri yok

Çocukların yok sayıldığı bir diğer konu da yataklar. Çocuklara ayrı yatak verilmediği için anneleriyle beraber yatıyorlar. Hücrelerde kalan annelerin çocukları alan yetersizliğinden emeklemeyi öğrenemedikleri için ilerde yürüme problemleri yaşıyorlar.

Arkadaş ortamları yok

Çocukların gelişimleri açısından yaşıtları ve hemcinsleriyle oynamaları çok önemli. Fakat bu durum cezaevlerinde büyüyen çocuklar için pek mümkün değil. Özellikle anneleriyle beraber kalan erkek çocukları, onlara rol model olacak bir erkek görmedikleri için sürekli kadınlarla aynı ortamda olmaları onları örnek almalarına sebep oluyor ve kimlik bunalımı yaşıyorlar.

Annesinin yanında kalan çocukların yaşlara göre dağılımı ise şöyle:

0-12 - 53 erkek – 61 kız - 114
1 yaş - 73 erkek – 55 kız - 128
2 yaş - 59 erkek – 55 kız - 114
3 yaş – 48 erkek – 33 kız - 81
4 yaş – 36 erkek – 34 kız - 70
5 yaş – 11 erkek – 20 kız - 31
6 yaş – 3 erkek – 2 kız - 5
Bilinmeyen – 8 erkek – 9 kız - 17
Toplam – 291 erkek – 269 kız - 560

Gökyüzüne hasret kalan çocuklar

Hapishanelerde annelerine mahkum 560 çocuğun ancak 100 tanesi gökyüzünü görebiliyor. Onların tek avantajı açık cezaevinde kalıyor olmaları. Diğer 460 çocuk maalesef ki kuşları, bulutları, ağaçları göremeden, demir parmaklıklar ve yüksek duvarlar arkasında yaşıyorlar hayatlarının en güzel zamanlarını...

0-6 yaş arasında hapishanede büyüyen çocuklar, dış dünyaya gittiklerinde korkuyor ve tekrar hapishaneye dönmek istiyorlarmış. Ne acı, belki de anneleriyle hapishanelerde geleceğin suçluları yetişiyor

...

Bu yazıyı hazırlarken kendimi sorguladım, hapishanedeki annelerle biraz empati kurmaya çalıştım. Gerçekten çok zor. Allah kimseyi bu duruma düşürmesin. Annelerin, babalarının günahlarını çocuklar çekmesin.

Diyelim ki ceza evine düştünüz. Çocuğunuzla hapishanede yaşamak ister miydiniz?

Sevgiyle.. :)

@ponçikmom

#Jassmenn