80'lerin Sonunda 90'ların Başında Çocuk Olmak

Şimdikiler nereden bilecek. Biz woltran izler. sabah 7 de tsubasa başlayacak diye erkenden kalkardık. bir jeton parası bulduk mu atari salonuna koşa koşa giderdik. sabah erkenden sokağa çıkıp komşunun duvarında 21 aylık oynayıp bir de azar işitirdik. akşam sokağın lambasında tozu dumana katar annemizin bağrıltısıyla zorla evimizin yolunu tutardık. bilmem kaç kuruşa meybuz alır :) hakiki maraş dondurmasında bulmadığımız lezzeti onda bulurduk. o zamanlar çocuk olmak başkaydı :) daha aklıma gelmeyen neler var neler. özlüyor be insan. Ama bir tek o anıları özlüyor. Yoksa geçmişe dair keşke dediğimiz elle tutulur bir yanımız olduğundan değil

Ah, ah. Nostalji oldu, bence için çok teşekkürler :). Gerçekten de gelecek nesilin teknolojiye bağımlılığı azaltılmalı. Aile bireylerinin çocuklarına daha iyi bir şekilde bakması ve onları 7/24 telefonla, bilgisayarla vs. değil kitapla;dışarıda, arkadaşlarıyla beraber yahut doğanın içinde bir şekilde yetiştirmesi lazım. Yeni geliştirilen bilgisayar oyununu merak eden değil, yıldızlara bakan, doğaya bakan ve çevresindekileri merak eden çocuklar yetiştirilmeli.

Gerçekten çok güzel bir bence olmuş. Geçmiş günlere gittim. 90lı yılları tam da anlattığın gibi yaşadım. Benceyi okurken gözlerim doldu diyebilirim. Süper günlerdi keşke çocukluğuma ve o günlere geri dönebilsem.

O topa vurana mı acısam yoksa vurduktan sonra kime çarpacağına mı acısam bilemedim hep sorun yaratırdı o top hele gezer terlik ile oynadığımız zaman >.<

ne güzeldi yaa şimdikiler robot gibiler. dünyada bir haber doğallık yok bişey yok yaa. ufakken sümüğümüzü kolumuza silip top oynardık. şimdi hiç öyle çocuk görmüyorum ki.

Bir de FoxKids vardı

güzel bir derleme :) bende 88 liyim hepsini biliyok evelallah :)

Hüzünlü bir yolculuğa çıkardın bizi. Bu arada ıslak elbezini unutmuştum, güzel bir ayrıntıydı :-)

emeğine sağlık anılarım canlandı teşekkür ederim :)

Çok iyi bir bence helal olsun bebeliğimle gurur duydum
Pokemonu şimdi izletseler yine izlerim